Όταν το άκουγα αυτό σε κάποιο ισόγειο- αποθήκη στο Χαϊδάρι, είχα το ποδήλατο παρκαρισμένο στο σαλόνι, μια κεραμιδόγατα στα πόδια μου, ένα ψυγείο μονίμως άδειο και μια αφίσα Παρίσι- Τέξας του Βεντερς πάνω από το κεφάλι μου. Μια Αθήνα χωρίς μετρό, βρόντα το ταμπούρλο σου αρκουδιάρη, σε αυτόν τον κόσμο τον γκρινιάρη. Το πιο κοντινό τηλέφωνο ήταν ένα τετράγωνο πιο πέρα (που κινητά τότε). Η κυρά Γιώτα έβαζε μια φωνή κάθε φορά που με καλούσαν. Λαβύρινθος και πόρτα μυστική, σκάβω στο χώμα σα σκαθάρι. Τότε ντυνόμουν στολιζόμουν και έβγαινα έξω. Εκτός αν κάποιος ερχόταν επιτόπου, για αυτοψία λέγαμε, για να δούμε αν ζούμε. Πέντε- δέκα σπίτια όλα και όλα με φίλους σε απόσταση μιας πεταλιάς, με τις επισκέψεις να είναι συχνές. Με τις τσέπες αδειανές και ένα φόβο στην καρδιά, απ΄του κόσμου τις φωνές μες τη γιορτινή βραδιά. Φοιτητικές σκέψεις, ερωτήσεις ατελείωτες, γκομενικά, συζητήσεις βαθυστόχαστες-φιλοσοφικές που τώρα μου φαίνονται αστείες-παιδικές. Ψυχολογικά τεστ του τύπου “βλέπεις μια κόκκινη πόρτα την ανοίγεις ή όχι;” μας συντρόφευαν κάθε βράδυ.

Ήρθες αχτίδα στο σκοτάδι με τα τρελλά σου γιαπωνέζικα φιλιά. Πόπ κόρν και γαριδάκια, και όλο το φθηνό κρασί του Μπάρμπα Θανάση, περιμένοντας τις κασερόπιτες του φούρνου που έβγαιναν στις 6 το πρωί. Ερωτόκριτος θα γίνω και το δράκο θα ξεκάνω. Ο μόνος Γερμανός που ξέραμε έκανε χρατσ-χράτς και έπρεπε να τον αλλάζουμε κάθε 20 λεπτά. Για σένα γράφω, δασκάλα στην Εύβοια, αρχιτεκτόνισσα στη Ρόδο που ξυπόλυτη χορεύεις στα σοκάκια τα στενα, κορίτσια απ’ το Ηράκλειο και τα Γιάννενα. Επιστήμονες στο Ινστιτούτο Λειζερ, και ερευνητές στο Δημόκριτο. Πέφτει μια ήσυχη βροχή, ήσυχη σαν θλιμμένη κούκλα, με την πιο κοντινή φίλη απο τότε άφαντη, σε ένα κοραλλένιο κήπο στο βυθό. Μου έφτιαξες τη διάθεση εσύ με την κάρτα την Χριστουγεννιάτικη από τα Χανιά, τρία παιδιά και πατέρας καπετάνιος, και για σένα που κάνεις χρυσές δουλειές με τους Ολλανδούς (ίσως τους ιπτάμενους). Φαγητό, κρασί, κρεβάτι, και τα ρούχα μας κοινά. Για σας ξενύχτισα σήμερα – σας το χρωστούσα. Ο καθένας βρήκε το δρόμο (;) του, κύλησε το ρέμα. Διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας, συγκρούστηκαν άγρια. Ακόμα φαίνονται οι μώλωπες από την επαφή σαν απο πάνθηρα δαγκωματιά και εγώ είμαι εδώ να τραγουδάω θάθελα να, θάθελα να’ μουν κηπουρός, το δάκρυ σου είναι το δικό μου αθάνατο νερό. Κάτι παράξενα αλήθεια σινιάλα. Και το όνομά σου ζωγραφίζει ένα φώς.

Σαν άδεια τρένα σέρνονται λόγια βιβλία κι αριθμοί θα μου πείτε, τι σε έχει πιάσει, αναπολείς ή ρομαντζάρεις; Πες το και έτσι και αυτό σωστό είναι. Και τι έγινε δηλαδή, άνθρωποι είμαστε παραξενιές κουβαλάμε. Απόκληρο με είπες μια βραδιά και μου έμεινε για πάντα η ρετσινιά. Μια μέρα μετά… Σε γιορτάσαμε όλοι μαζί. Μόνο αυτό μας έμεινε σαν οικογένεια να κάνουμε. Τι να είναι αυτό που με κουρδίζει, για ποιο παιχνίδι τη ζωή μου προορίζει…

Ο δίσκος ‘’τα μπαράκια’’ του Βαγγέλη Γερμανού βγήκε το 1981 σε παραγωγή του Διονύση Σαββόπουλου. Περιέχει 12 κομμάτια, έξι σε κάθε πλευρά.

Πλευρά Α                                                                     
1. ΣΕ ΘΕΛΩ
2.ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ
3.ΤΡΟΧΙΑ
4. ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΒΡΟΧΟΥΛΑ
5. ΜΙΚΡΟ
6. Ο ΑΠΟΚΛΗΡΟΣ
Πλευρά Β.
1. Η ΣΗΜΑΔΟΥΡΑ
2. ΕΙΣ’ ΕΝΑΣ ΔΙΑΒΟΛΟΣ
3. ΜΑΣΚΕΣ
4. Ο ΚΗΠΟΥΡΟΣ
5. Η ΜΠΑΝΙΕΡΑ
6. ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΣΜΑΤΑ

Στο εξώφυλλο ένας Γερμανός με μαλλιά στυλ Γαρδέλης να περπατάει σε ένα θολό, αβέβαιο αυτοκινητόδρομο το βράδυ, σα να βγαίνει για περίπατο στα φώτα και σε κάποιου φίλου το σπίτι να τρέχει να κρυφτεί.

*(Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη σε πάρκο στο Αιγάλεω μετά από βροχερό πρωινό με την θρυλική (αναλογική αννοείται) Zenith εκεί κάπου το 1993).

Δεν είναι τίποτα σαν πρώτα, και ήρθε ένας μάγος και άλλαξε το σκηνικό…

Θοδωρής Λάλος – visual artist

Το άρθρο Kαι ήρθε ένας μάγος και άλλαξε το σκηνικό εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Ο ονειρικός εικαστικός κόσμος του Θοδωρή Λάλου, μέσα από τις προσωπικές του εκθέσεις αλλά και τις πολλές συμμετοχές του σε συλλογικές εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, κοινωνείται με ειλικρίνεια, όχι μόνο μέσα από τις εμπνευσμένες υπέροχες δημιουργίες του, αλλά και μέσα από τον λόγο του, είτε αυτός είναι ποιητικός και συνοδεύει τα έργα του, είτε είναι λόγος μιας συζήτησης στα πλαίσια της ανθρώπινης επικοινωνίας.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την συνέντευξη στο παρακάτω βίντεο

Ο Θοδωρής Λάλος συμμετέχει στην έκθεση SEX S.O.A.P (Specific Object Access Protocol) του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Αποφοίτων Σχολών Καλών Τεχνών.

“Είχα καιρό να κάνω μια αυτοπροσωπογραφία. Απο της μέρες της σχολής. Τώρα με αφορμή την έκθεση SEX S.O.A.P. είπα να κάνω μια ακόμα που βέβαια ”ξεγυμνώνει” πραγματικά τον καλλιτέχνη. (εδώ μόνο ένα μέρος του έργου…)” Θοδωρής Λάλος

Εκθεσιακός χώρος:  Vlassis Art Gallery   Βεροίας 6, Άνω Λαδάδικα, Θεσσαλονίκη

Διάρκεια έκθεσης: 14 Δεκεμβρίου 2015 – 8 Ιανουαρίου 2016
Εγκαίνια Έκθεσης: Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου, 20.00 μμ.
Ώρες λειτουργίας :Τρίτη- Παρασκευή 16.30 με 20.00 μμ
Σάββατο 11.00 πμ με 14.00 μμ

23 καλλιτέχνες δημιουργούν καλλιτεχνικά Αντικείμενα αναζητώντας διαύλους πρόσβασης στην συγκεχυμένη διάσταση του Σεξ και των αισθήσεων καθώς αντανακλώνται στον παραμορφωτικό καθρέφτη της εποχής μας.
Με ποικίλες αισθητικές προσεγγίσεις και διάφορα εκφραστικά μέσα οι καλλιτέχνες επιχειρούν να σχολιάσουν και να προκαλέσουν τη μουδιασμένη και χειραγωγημένη ζωτική ορμή, δημιουργώντας μικρά καλλιτεχνικά έργα ως ψηφίδες συλλογικότητας, ενώ στην ομαδική εγκατάσταση μιας ιδιότυπης Τράπεζας καταθέτουν αισθητικά και συναισθηματικά εξειδικευμένα αντικείμενα πρόσβασης στο ερωτικό Πρωτόκολλο.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες:
Ζέφη Αθανασοπούλου – Μυρτώ Βουνάτσου – Λούσυ Γαβριηλίδου – Σύνθια Γεροθανασίου – Τάτη Δουβάνα – Ιωάννα Καζάκη – Πέπη Καραγιαννάκη – Θοδωρής Λάλος – Γιώργος Λεπίδας – Ευαγγελία Μοβσεσιάν – Ειρήνη Μπάκα – Δημήτρης Μπελογιάννης – Χρήστος Παπανικολάου-Μαρία Παπατζέλου – Ζωγραφιά Ποπώλη – Αγγελική Τριαντοπούλου – Ζωή Τσιλβελή – Ράνια Φραγκουλίδου – Βίκυ Μπουκόνη – Χρήστος Μυλωνάς – Στέλιος Ντεξής- Κατερίνα Ξυπολίτου -Στέλλα Παπαδοπούλου

Μέρος των εσόδων θα διατεθεί για την οικονομική ενίσχυση των προσφύγων στην Ειδομένη.

Επιμέλεια Έκθεσης: Στέλιος Ντεξής, Σύνθια Γεροθανασίου, Μυρτώ Βουνάτσου.

Το άρθρο Ο ειλικρινής ονειρικός εικαστικός κόσμος του Θοδωρή Λάλου – visual artist εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.