Ευνουχισμένη η συντριπτική πλειοψηφία των καλλιτεχνών, εξαρτημένοι από τις χορηγίες, τις αμοιβές, τις πωλήσεις, τις playlists, παράγουν συλλογές, δίσκους, βιβλία, ταινίες, παραστάσεις, που δεν γρατζουνάνε, δεν ξεβολεύουν και δεν αφυπνίζουν αλλά κοιμίζουν. Πρώτα τους ίδιους και ύστερα το κοινό, το κοινό που λατρεύει το παραμύθιασμα γιατί μονάχα αυτό εισπράττει από παντού. Είστε άφαντοι κύριοι και κυρίες της τέχνης, γιατί ακόμη και στην όποια σας εμφάνιση, αφανείς παραμένετε με το να υποστηρίζετε αυτούς που θα έπρεπε να στέκεστε απέναντί τους. Η τέχνη γεννιέται στο μυαλό, όχι στην τσέπη. Και αν αναρωτιέστε τι να κάνετε, είναι πολύ απλό, σταματήστε στις δηλώσεις ή στις συνεντεύξεις σας να γλύφετε το σύστημα, δαγκώστε το, σπάστε το. Πηγαίνετε κοντά στον νέο άνθρωπο, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο. Καθοδηγήστε τον, δημιουργήστε έργα που θα μιλούν για την ξεφτίλα που ζούμε, για αυτόν που δεν βλέπει προοπτική, για τον άνεργο, για αυτόν που πνίγεται κάθε μέρα από το αφεντικό του, για αυτόν που δεν έχει χρόνο πια ούτε για να ονειρευτεί. Κάντε το ανεξάρτητοι κι αδέσμευτοι. Στον νέο που διψά για μια διέξοδο, δείξτε του αυτόν τον καινούριο δρόμο που αναζητά μέσα από την κάθε μορφή τέχνης, διδάξτε τον με τα παραδείγματα που θα του δώσετε εσείς. Αντιστεκόμενοι πρώτοι εσείς, μάθετέ του την αξία της ελεύθερης και κριτικής σκέψης, της ελεύθερης βούλησης, την δύναμη της διεκδίκησης, την ανάγκη ύπαρξης της διαφορετικότητας, της αντίστασης, σε όλα αυτά που του καταστρέφουν το μέλλον.

Στην μουσική, την πλέον πιο προσιτή μορφή τέχνης στην Ελλάδα. Είχαμε κάποτε έναν Μίκη (την παλαιότερη έκδοση, θα πούμε και για την νεότερη), έναν Ξαρχάκο, έναν Ξυλούρη, έναν Άσημο, έναν Παύλο, έναν Παπακωνσταντίνου (την παλαιότερη έκδοση και εδώ). Κάποιοι δυστυχώς πέθαναν, άλλοι κατέληξαν να υπάρχουν σαν μουσειακά εκθέματα, αξίας μεν, ‘’ακίνδυνα δε.’’ Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου ας πούμε, που έγραφε κάποτε στα όργανά του τους άρχοντες στο «Ήταν ένας γάτος», υμνούσε την εργατική πρωτομαγιά στο ‘Πρώτη Μαΐου’’ και έστελνε ειρωνευόμενος «Χαιρετίσματα στην εξουσία» σε στίχους της Αφροδίτης Μάνου. Στο σήμερα, στο θλιβερό μας παρόν ο Βασίλης σιωπεί ‘’φιλοξενώντας’’ τα χρήματα που βγάζει στην Βουλγαρία, η δε κ. Μάνου από τον πλανήτη των social media ‘’δεν κρατά πια την ουσία και δεν ονεiρεύεται’’ μόνο βολεύεται κι εκείνη, δίνοντας άλλοθι στην κάθε κυβερνητική αστοχία. Ο Σταμάτης Κραουνάκης αναρτά χαζο-στιχάκια για την Φώφη και την Ντόρα ως επί τον πλείστον. Ο κάποτε συγκλονιστικός Μίκης είναι πια παροπλισμένος ιδεολογικά εδώ και πολλά χρόνια. Η Χάρις Αλεξίου που κάποτε τραγουδούσε τον αξέχαστο Λοίζο, αφού φόρεσε τα γάντια των καθαριστριών και «ξεγελάστηκε» όπως ουσιαστικά ισχυρίστηκε μετά από λίγο καιρό, σίγησε και αυτή. Έβλεπα έναν Θάνο Μικρούτσικο στο πάνελ της ΕΡΤ λίγες μέρες πριν από το δημοψήφισμα με πάθος να υποστηρίζει το ΟΧΙ και μπράβο του, κι εγώ το ίδιο πίστευα, μα τώρα πού πήγε το πάθος; Να φωνάξει, να εναντιωθεί, για το ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ. Και δεν ήταν μόνο εκείνος αλλά και όλοι οι άλλοι καλλιτέχνες, από όλους τους χώρους, που έβγαιναν τότε υποστηρίζοντας το ΟΧΙ. Ένα «Ξεγελαστήκαμε» μόνο μας είπαν αργότερα και ύστερα επέστρεψαν στο καβούκι τους. Από τους νεότερους, ο Θηβαίος, μας προέτρεψε να τρώμε παξιμάδια και ελιές, ο Μακεδόνας πρωταγωνιστεί σε talent show. Με θλίψη έμαθα πως το ίδιο θα κάνει και ο Σαββόπουλος.

Παρακάτω παραθέτω ένα απόσπασμα από την συνέντευξη του Θάνου Ανεστόπουλου, τραγουδιστή, ποιητή, μουσικού. Ενός εκ των ελαχίστων καλλιτεχνών που τολμούσε να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Στην τηλεοπτική εκπομπή «Άξιον Εστί». Του Βασίλη Βασιλικού.
«Είναι πάρα πολλοί άνθρωποι που έχουνε βολευτεί λόγω P.R. και δημοσίων σχέσεων, έχουνε βγάλει κάποια έργα, έχουνε (βολευτεί) όλοι αυτοί οι στρογγυλόκωλοι ξέρω ‘γω, πεολειχίστες άνθρωποι, των τεχνών και των γραμμάτων, της διανόησης, σε έναν τόπο που περνάει δύσκολα, πάρα πολύ δύσκολα. Αυτός ο χώρος δηλαδή που ζούμε αυτήν την στιγμή, δεν θέλει άλλες σιωπές. Μπορεί η σιωπή να είναι από αδυναμία αντίδρασης, καίγονται τα παιδιά όλα μέσα στην μούρλα και την καρβουνίλα, στο τίποτα, στο απόλυτο τίποτα κι όταν βλέπουν ας πούμε κάποιους ανθρώπους που μπορούν να τους μιλήσουν ή να ακούσουν (παίρνουν δύναμη) για να μπορούν να λύσουν τις σιωπές τους.»
Μιας και έκανα ‘’απομαγνητοφώνηση’’, Στις παρενθέσεις ερμηνεύω αυτό που εννοεί o Θάνος με τα λεγόμενα του.

Υ.Γ. Τα ονόματα των καλλιτεχνών που ανέφερα είναι λίγα εκ των πολλών και αναφέρθηκα στους συγκεκριμένους λόγω του παρελθόντος αλλά και της απήχησης τους. Γιατί τα παραδείγματα είναι αμέτρητα.

Κωνσταντίνος Σύρμος – Erevos

Το άρθρο ΠΟΥ ΕIΣΤΕ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ; – του Κωνσταντίνου Σύρμου εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Το άρθρο H πολιτιστική λιμοκτονία των παιδιών εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

MOYSA ΚΑΙ Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Τρίτη 17 Νοεμβρίου στις 21:00 

ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΙΘΟΥΣΑ ΦΙΛΩΝ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, Μ1

Την Τρίτη 17 Νοεμβρίου η «MOYSA» – Συμφωνική Ορχήστρα Νέων του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, που ιδρύθηκε τον Μάρτιο 2015 με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος – συνεργάζεται με τον διεθνή πιανίστα και καλλιτεχνικό διευθυντή του Ο.Μ.Μ.Θ, Γιώργο- Εμμανουήλ Λαζαρίδη.

Ο Γιώργος – Εμμανουήλ Λαζαρίδης  έχει συνεργαστεί με κορυφαίες συμφωνικές ορχήστρες και διάσημους μαέστρους από όλον τον κόσμο. Συμπράττει για πρώτη φορά με τους νεαρούς μουσικούς της «MOYSA», τους εμπνέει και τους καθοδηγεί σε μία συναυλία που υπηρετεί το ταλέντο και συμβολίζει την ελπίδα.

Η Ζωή Ζενιώδη, μαέστρος με σημαντική καριέρα και αρχιμουσικός της  «MOYSA», αναλαμβάνει τη μουσική διεύθυνση μίας πανηγυρικής συναυλίας που σημαίνει την έναρξη της νέας καλλιτεχνικής                                                                             σεζόν για την Ορχήστρα.

Παράλληλα η συναυλία αποτελεί σημείο συνάντησης νεαρών μουσικών από την Ελλάδα και την Ρουμανία, στο πλαίσιο συνεργασίας του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης με το Ρουμανικό Ινστιτούτο Πολιτισμού.

Στο πρώτο μέρος,  ο Γ.Ε. Λαζαρίδης ερμηνεύει το σπουδαίο Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα Αρ. 20 σε Ρε ελάσσονα, Κ.466  του Wolfgang Amadeus Mozart.  Στο δεύτερο μέρος, η  Συμφωνία σε Ρε μείζονα (“di Bologna”) του 16χρονου τότε  Gioachino Rossini  συναντά τρεις γνωστούς παραδοσιακούς ελληνικούς σκοπούς, σε μία αριστοτεχνική μεταγραφή του τσελίστα, συνθέτη και βοηθού  αρχιμουσικού της «MOYSA» Θοδωρή Παπαδημητρίου. Στη συνέχεια, η Φαντασία επάνω στο “Greensleeves” του Βρετανού Vaughan Williams συνομιλεί με το Oblivion του Αργεντίνου Ástor Piazzolla. Η βραδιά απογειώνεται με το πιο αγαπημένο «Βαλς» από την «Τζαζ Σουίτα Αρ. 2» του μεγάλου Ρώσου συνθέτη, Dmitri Shostakovich.

Τιμές εισιτηρίων: 10€, 5€ (μαθητικά – φοιτητικά – κάτοχοι κάρτας ανεργίας)

Πληροφορίες- εισιτήρια στα εκδοτήρια της πλατείας Αριστοτέλους,  στα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής, στο 2310895938-9 και στο http://www.tch.gr

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕΓΑΡΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

25ης ΜΑΡΤΙΟΥ & ΠΑΡΑΛΙΑ,  Τ.Κ. 54646

ΤΗΛ. 2310895800, FAX. 2310895954

www.tch.gr   E-mail: info@tch.gr

Το άρθρο MOYSA και η Μουσική του Κόσμου – 17/11 Μεγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.