Στα τέλη της δεκαετίας του ’30 ο Έλινγκτον ενθουσιάστηκε από τις μουσικές ιδέες του Στρέιχορν, σε μια τυχαία συνάντησή τους. Του υποσχέθηκε ότι σύντομα θα ξανασυναντηθούν. Ο χρόνος περνούσε και ο νεαρός μουσικός ανυπομονούσε. Όταν πληροφορήθηκε ότι ο «Δούκας» θα έπαιζε με την ορχήστρα του σε ένα κλαμπ του Χάρλεμ αποφάσισε να κάνει το ταξίδι από το Πίτσμπουργκ στη Νέα Υόρκη τον Ιανουάριο του 1939.

Για να τον εντυπωσιάσει έγραψε ένα τραγούδι ,βασισμένο στις πληροφορίες που του έδωσαν οι συνεργάτες του Έλινγκτον για το ποια διαδρομή θα ακολουθούσε, προκειμένου να τον συναντήσει στο κλαμπ όπου εμφανιζόταν. Του είπαν, δηλαδή, να πάρει την γραμμή Α του υπόγειου σιδηροδρόμου («Take the “A” Train!»), που συνέδεε τότε το Ανατολικό Μπρούκλιν με το Χάρλεμ. Το τραγούδι άρεσε στον Έλινγκτον, αλλά δεν προχώρησε στην ηχογράφησή του και γρήγορα ξεχάστηκε σε κάποιο συρτάρι. Πάντως, ο Στρέιχορν κέρδισε με το σπαθί του μια θέση στην ορχήστρα του.

Τον Δεκέμβριο του 1940, ξέσπασε κρίση μεταξύ των ραδιοφωνικών σταθμών και της ASCAP (αμερικανικής ΑΕΠΙ), η οποία ζητούσε αυξήσεις στα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί αρνήθηκαν και αποφάσισαν να μην παίζουν τη μουσική και τα τραγούδια των μελών της. Για τον Έλινγκτον αυτή η εξέλιξη σήμαινε καταστροφή, καθώς θα ήταν κομμένος από τα ραδιόφωνα και συνεπώς αποκομμένος από το μεγάλο κοινό.

Έτσι αποφάσισε να αναζητήσει συνθέσεις που δεν τα κάλυπτε η ASCAP. O γιος του Μέρσερ Έλινγκτον ανέσυρε από τη λήθη και το «Take the ‘A’ train». Ο Στρέιχορν αντέδρασε, καθώς το θεωρούσε πλέον παλιομοδίτικο. Η επιμονή του Μέρσερ τον έκαμψε και μετά από ένα φρεσκάρισμα μπήκαν στις 15 Φεβρουαρίου 1941 στα στούντιο του Χόλιγουντ για να το ηχογραφήσουν.

Το καλοκαίρι του 1941 γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έγινε ένα από τα αντιπροσωπευτικότερα δείγματα του σουίνγκ. Παρέμεινε επτά εβδομάδες στον αμερικάνικο πίνακα επιτυχιών, ανεβαίνοντας μέχρι το Νο11. Δύο χρόνια αργότερα, η επιτυχία του επαναλήφθηκε, φθάνοντας μέχρι το Νο19. Το «Take the “A” train» έχει γνωρίσει πολλές εκτελέσεις από σπουδαίους μουσικούς της τζαζ, τόσο στην ορχηστρική του εκδοχή, όσο και ως τραγούδι, με αξεπέραστη την ερμηνεία της Έλα Φιτζέραλντ.

Take The “Α” Train

^{(Μουσική/Στίχοι: Μπίλι Στρέιχορν)}

You must take the A Train
To go to Sugar Hill way up in Harlem

If you miss the A Train
You’ll find you’ve missed the quickest way to Harlem

Hurry, get on, now, it’s coming
Listen to those rails a-thrumming (All Aboard!)

Get on the A Train
Soon you will be on Sugar Hill in Harlem

https://www.youtube.com/watch?v=KV8Hj_E8LJc

πηγή: sansimera.gr

Το άρθρο Take The “Α” Train – Η διαδρομή έως την ηχογράφηση (15/2/41) μιας από τις πιο αναγνωρίσιμες συνθέσεις της τζαζ εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Ηλίας Μπέης

Το άρθρο Θα ξυπνήσω ενα πρωί – του Ηλία Μπέη εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Κάλεσμα Θεσσαλονικέων, διαθετόντων Ψυχής και Φωνής ωραιότητα:

“Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΩΝΗ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΟΡΙΩΝ”

Αγαπητοί Θεσσαλονικείς, φίλοι της Τέχνης, της Ανθρώπινης Φωνής και του Ανθρώπου!

Το Κέντρο Φωνητικών Τεχνών (Κ.Φ.Τ), μετά από μία δίχρονη  «φωνητική……αποστολή» στη Θεσσαλονίκη (Αβγό) και το Μουσικό Χωριό (Άγιος  Λαυρέντιος), θεωρεί απαραίτητη πλέον ενέργεια του (και υποχρέωσή του στην τέχνη της Φωνής), να κάνει αυτό το… ιδιότυπο κάλεσμα επανεξέτασης και αναθεώρησης των όρων Φωνή και Τέχνη γενικότερα!

Ο «οργανισμός» αυτός που ονομάζεται σήμερα απλοϊκά Φωνή, ανακαλείται διαρκώς, από την καθημερινή του δράση, σαν το εργαλείο της ψυχής, και ζητά ριζική αλλαγή συμπεριφοράς απέναντι στο ίδιο το ανθρώπινο σώμα, αλλά και απέναντι στην πολύ άσχημα σήμερα… παραχαραγμένη – κοινωνική του δομή!

Τα 45 χρόνια συνεχούς φωνητικής έρευνας σε διεθνές επίπεδο (Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Τουρκία, Ελλάδα) μας έχουν χαρίσει έναν ανεκτίμητο πλούτο εμπειριών, τεχνικών και επιστημονικών βιωμάτων, ο οποίος μας επιτρέπει να γνωρίζουμε με ακρίβεια την σημερινή πλέον εικόνα της φωνής και του ψυχοσωματικού της βίου.

Η «εικόνα» της ανθρώπινης φωνής, αυτή που σήμερα με πολλή ευκολία «κυκλοφορεί» πλέον απ’ άκρη σε άκρη, είναι τελείως ανακριβής, περιπεπλεγμένη… ψηφιοποιημένη και καταστροφική, λόγω έλλειψης επίγνωσης της αληθινής της ταυτότητας, της καταγωγής της και των σκοπών της!

Θεωρώ ότι όσα διαθέτουμε ως γνώση και πράξη αυτού του κολοσσιαίου σωματικού «Οργανισμού – Φωνή», είναι βαθιά υποχρέωσή μου, αλλά και υποχρέωση όλων μας, να έρθουν στο φως επειγόντως και να διατεθούν με τον σωστότερο τρόπο, στην μελλοντική τέχνη των νέων ανθρώπων!

Αυτή τη βαθιά και ουσιαστική ευθύνη που νιώθω να με κατακλύζει για την Τέχνη της Φωνής (την Τέχνη του Ανθρώπου), ου μας κης μας   Α ωνητικής «»Τέχνηεπιθυμώ πολύ να τη μοιραστούμε όλοι, με  τον ίδιο τρόπο που κάποιες «ιδιαίτερες» στιγμές μοιραζόμαστε το… αντίδωρο της λειτουργίας, αλλά και την συγκίνηση του εναγκαλισμού μας με τον Ελύτη ή τον Καβάφη!

Όλοι αυτοί οι λόγοι είναι που μας κάνουν να απευθύνουμε το κάλεσμα αυτό, στις… άγνωστες ψυχές σας, αυτές που κατοικούν μέσα σας και που σίγουρα είναι αυτές που μπορούν να ακούσουν ήδη την… μακρινή φωνή του μωρού, που κάνει αυτή τη στιγμή, κάπου, δίπλα μας ή… μακρυά μας, την… διακριτική του εμφάνιση στην είσοδο της… δικής μας ζωής!

Αγαπητοί φίλοι Θεσσαλονικείς, σας καλώ
τo ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΩΡΑ 19.00 – 21.00
στο αβγό του μουσικού χωριού (βαλαωρίτου 4, 8^ος όροφος, Θεσσαλονίκη)

στην παρουσίαση της «ΦΩΝΗΣ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΟΡΙΩΝ» που θα λειτουργήσει σε μηνιαία βάσησαν τριήμερο εργαστήριο. Για να ανταμώσουμε τη Φωνή πιο κοντά στην αληθινή της εικόνα, να ανταλλάξουμε τις σκέψεις μας γι’ αυτήν. Να αντιμετωπίσουμε με χαρά τα… παιχνίδια και τις… ζαβολιές της, μέσα στα οποία με επιτηδειότητα και γοητεία πάντα η νεαρά αυτή… Θεά μας παρασύρει!

Θέλουμε να οδηγηθούμε σε μια ακριβή συνειδητοποίηση του ήθους της ανθρώπινης φωνής και στη συνέχεια στη ΝΕΑ εικόνα της, που είναι η Φωνή του Σώματος μας, του Σώματος, που οριστικά του ανήκει.

Καλή αντάμωση!
Σπύρος Σακκάς και συνεργάτες

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΔΗΛΩΣΤΕ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΑΣ ΣΤΟ avgo@music-village.gr ΕΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΒΡΕΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΚΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΔΩ
βαλαωρίτου 4 // 8ος όροφος // θεσσαλονίκη
www.music-village.gr/avgo
avgo@music-village.gr

ΜΟΥΣΙΚΟ ΧΩΡΙΟ
Διεθνής μουσική κοινότητα
www.music-village.gr
www.facebook.com/musicvillage

Επισκεφτείτε και τη σελίδα του ABΓΟΥ στο facebook. 
Πατήστε το «μου αρέσει» για να ενημερώνεστε άμεσα και να συμμετέχετε ενεργά στην κοινότητα μας (www.facebook.com/toavgo)

Ο Σπύρος Σακκάς (γεννημένος στην Αθήνα το 1938) είναι τραγουδιστής κλασσικής μουσικής (βαρύτονος), καταξιωμένος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, που όμως δεν έχει σταματήσει να ερευνά τη φωνή. Με πρωτοποριακές ερμηνείες σε όλα τα είδη της φωνητικής και τραγουδιστικής μουσικής έκφρασης, συμμετέχει συχνά στα μεγαλύτερα μουσικά κέντρα του κόσμου, σε διεθνή φεστιβάλ, Όπερες και συναυλίες, ερμηνεύοντας το τραγούδι σε όλες τις μορφές του.

Το άρθρο “Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΩΝΗ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΟΡΙΩΝ” – παρουσίαση εργαστηρίου από τον Σπύρο Σακκά, 17/10 στο “αβγό” εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

ΕΒΛΕΠΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΑΛΛΑ δεν μπορούσα ν’ ακούσω τη βροχή. Εφόσον οι σταγόνες της βροχής που πέφτουν κάνουν θόρυβο, σκέφτηκα πως οι ακτίνες του ήλιου θα κάνουν θόρυβο πέφτοντας στη γη. Ρώτησα τον Έντι. Παραξενεμένος γιατί έγνεψε πως όχι. Ο ήλιος ευτυχώς είναι μια αθόρυβη ευλογία, και καμιά φορά παρηγοριέμαι που μπορώ τουλάχιστον να βλέπω τα χρώματα και να διακρίνω το φως απ’ το σκοτάδι.

Περίμενα τον Έντι έξω από το κατάστημα ώρα πολλή. Βγήκε χαρούμενος, και μου είπε ότι το βράδυ θα έφερναν στο σπίτι εκείνο που αγόρασε. Τον ρώτησα τι ήταν και μου είπε ότι δεν ήξερε τη λέξη στη γλώσσα των χεριών, αλλά επιστρέφοντας στο σπίτι θα περνούσαμε από τον αιδεσιμότατο Χάλλεϋ για να τον ρωτήσει.

Ο αιδεσιμότατος Χάλλεϋ μας υποδέχτηκε χαρούμενος. Με ρώτησε πως ήταν η υγεία μου και αν μου άρεσαν τα βιβλία που μου είχε δανείσει. Του είπα πως ακόμα δεν είχα τελειώσει το μυθιστόρημα του Χώθορν, αλλά μου φαινόταν καλό. Όσο για τον Κούπερ, αν ήμουν Ινδιάνος δεν θα μου άρεσε καθόλου να με παριστάνουν σαν έναν ηλίθιο. Ύστερα ο αιδεσιμότατος, αφού μίλησε λίγο με τον Έντι, μου είπε ότι αυτό που θα έφερναν το βράδυ στο σπίτι λέγεται “ραδιόφωνο” (μου έγραψε τη λέξη σε ένα χαρτί), κι ότι είναι ένα κουτί που από μέσα βγαίνουν φωνές. Ρώτησα αν αυτά που λένε οι φωνές τ’ ακούς μόνο ή μπορείς κιόλας να τα διαβάσεις, αν δηλαδή μέσα από το ραδιόφωνο βγαίνει εκεινη η μακριά κορδέλα με το γραμμένο μήνυμα, όπως στον τηλέγραφο. Μου είπε όχι.

Έμεινα στο δωμάτιό μου μέχρι αργά το βράδυ. Είχε πέσει το σκοτάδι, όταν ο Έντι ακούμπησε το χέρι στον ώμο μου και μου είπε πως έφεραν το κουτί. Ήθελε να μου το δείξει. Τον ακολούθησα. Στο καθιστικό ήταν όλοι μαζεμένοι γύρω του. Ένα μεγάλο κουτί, με γυαλιστερό ξύλο, ορθογώνιο. Στο κέντρο κάτι άσπρα κουμπιά, έμοιαζαν με δόντια. Δεξιά κι αριστερά από ένα επίσης άσπρο στρογγυλό κουμπί – σαν μάτια. Κάτω-κάτω, ένα μεταλλικό ταμπελάκι έγραφε ORION. Η Έλεν κουνούσε το κεφάλι ρυθμικά, ο Έντι μου εξήγησε ότι εκείνη τη στιγμή ακουγόταν ένα τραγούδι.

Κυριακή, 20 Μαρτίου

Το καινούριο πρόσωπο που μπήκε στο σπίτι μας, εδώ και μια βδομάδα, έχει εγκατασταθεί για τα καλά μέσα στο καθιστικό. Τα παιδιά άλλαξαν τη θέση των επίπλων, αραδιάζοντας γύρω του τις καρέκλες και την πολυθρόνα της μητέρας τους. Η δική μου έμεινε στην παλιά της θέση.

Δευτέρα, 21 Μαρτίου

Ο Έντι και η Έλεν έχουν βγει από νωρίς και η Τζέην πήγε στη μητέρα της, αφού βεβαιώθηκε ότι δεν θα με πείραζε να μείνω για λίγο μόνος. “Θα διαβάσω”, της είπα, “κι άλλωστε δεν θα είμαι μόνος, θα έχω το ραδιόφωνο για συντροφιά”. Μου είπε εκνευρισμένη (οι κινήσεις των χεριών της ήταν πιο έντονες απ’ ότι συνήθως) ότι έβρισκε το αστείο μου κακόγουστο. Φεύγοντας τράβηξε πίσω της την πόρτα με δύναμη. Άλλος ένας λόγος να χαίρομαι που δεν ακούω. Πήγα στο καθιστικό. Το πρόσωπο απέναντι με κοίταζε. Τα άσπρα κουμπιά σχημάτιζαν ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Μου ήταν απρόσιτο, ό,τι έβγαινε από εκείνο το τρομερό στόμα θα ήταν πάντα για μένα ένα επτασφράγιστο μυστικό. Το πλησίασα με την ακλόνητη βεβαιότητα πως κι εγώ ημουν απλόσβλητος απ’ αυτό. Το ξύλο ήταν λείο, καλογυαλισμένο. Σκούρο καφέ, με ζεστές κοκκινωπές αποχρώσεις. Τα μπρούτζινα γράμματα O,R,I,O,N γυάλιζαν κι εκείνα με μια υποκίτρινη λάμψη. Έβαλα το δάχτυλό μου πάνω στο πρώτο-πρώτο δόντι, το πάτησα, όπως είχα δει τον Έντι να κάνει. Το πρόσωπο φωτίστηκε, τα μάτια του ζωντάνεψαν. Κοίταξα τους αριθμούς πίσω από την κόκκινη βελόνα. Θυμήθηκα την Έλεν κι άρχισα να κουνώ το κεφάλι μου ρυθμικά, πάνω κάτω, δεξιά αριστερά, ώσπου νομίζω ότι ζαλίστικα. Ύστερα έμεινα λίγο να το κοιτάζω. Ήταν ανέκφραστο, φωτεινό μα ανέκφραστο. Δύστυχο πρόσωπο! Εγώ να μη μιλώ, να μην ακούω, μα να μπορώ τουλάχιστον να διαβάζω τις εκφράσεις. Κι εσύ, να μη μιλάς, να μην ακούς και να μη μπορείς να αλλάζεις έκφραση σ’ αυτά τα άσπρα, ακίνητα μάτια σου. Ένιωσα μια συμπόνια να με γεμίζει. Έβαλα τις παλάμες μου πάνω στο λείο, καλογυαλισμένο ξύλο. Ήταν ζεστό, σαν το δέρμα ενός αληθινού προσώπου. Κι έστελνε μικρές κανονικές δονήσεις στις άκρες των δαχτύλων μου, σαν μια μικρή καρδιά να βρισκόταν κάτω από τις ανοιχτές παλάμες μου. Σαν να μου έστελνε πίσω το χάδι που του έδινα.

Τρίτη, 22 Μαρτίου

Σήμερα είπα στον Έντι να βάλει την πολυθρόνα μου κοντά στο “ραδιόφωνο”, έτσι ώστε όταν μιλά να μπορώ να αγγίζω το πρόσωπό του.

Τζούλιαν Σκοτ “Μπετόβεν”

Αγγελική Σαββά – Αναχωρήσεις

Το άρθρο Ένα καινούριο πρόσωπο – του Τζούλιαν Σκοτ “Μπετόβεν” εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Ο πρώτος όμως εθνικός ραδιοφωνικός σταθμός ιδρύθηκε και λειτούργησε στην περιοχή των Αθηνών, αφού στις 25 Μαρτίου του 1938 εγκαινιάστηκε από τον τότε βασιλιά Γεώργιο Β΄, ενώ το 1945 ιδρύθηκε το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.) που ανέλαβε την ευθύνη λειτουργίας του σταθμού.

To internet radio ήταν μια πρωτοπορία του Carl Malamud. Το 1993, ο Malamud ξεκίνησε το “Internet Talk Radio”, το οποίο ήταν το πρώτο computer-radio talk show, και κάθε εβδομάδα είχε συνεντεύξεις με έναν ειδικό υπολογιστών. Η πρώτη συναυλία του Διαδικτύου μεταδόθηκε στις 24 Ιουνίου 1993 από το συγκρότημα “Severe Tire Damage”. Τον Νοέμβριο του 1994, η συναυλία των Rolling Stones ήταν η πρώτη μεγάλη συναυλία του κυβερνοχώρου. Ο Mick Jagger άνοιξε τη συναυλία λέγοντας, “I want to say a special welcome to everyone that’s, uh, climbed into the Internet tonight and, uh, has got into the M-bone. And I hope it doesn’t all collapse.“

Το ραδιόφωνο παραμένει σημαντικός φορέας τόσο πληροφοριών όσο και μουσικής / ακροαστικής ψυχαγωγίας και η μόνη εναλλακτική λύση για τους ανθρώπους που θέλουν να ενημερώνονται ή να διασκεδάζουν, κάνοντας παράλληλα και κάποια άλλη εργασία, όπως, π.χ. να οδηγούν, να διαβάζουν ή να γράφουν. Όμως δεν είναι λίγοι αυτοί που θέλουν εναλλακτικές λύσεις πλέον για το ραδιόφωνο. Το επίγειο ραδιόφωνο με μια ματιά έχει χάσει την παλιά αίγλη του, έχει γίνει “εταιρικών” συμφερόντων, έχει περιοριστεί στις λίστες αναπαραγωγής και έχει αρκετά τυποποιηθεί για τη γεύση του ιδιαίτερου κοινού. Οι περισσότεροι άνθρωποι ψάχνουν κάτι διαφορετικό και ξεχωριστό, το οποίο τους το προσφέρει το ραδιόφωνο στο internet. Στα χρόνια που έρχονται, το διαδικτυακό ραδιόφωνο έχει τις δυνατότητες να γίνει μεγαλύτερη δύναμη στην κοινωνία και μπορεί να είναι το μεγάλο βήμα προς την ελεύθερη μεταβίβαση θεμάτων και απόψεων, αν και ο πόλεμος που δέχεται είναι και θα είναι πάντα μεγάλος, αφού ένα μέσο ελευθερίας με μικρά ή καθόλου έσοδα αντίθετα με το επίγειο ραδιόφωνο, καλείται συνεχώς να ανταπεξέλθει στα έξοδα του, να επιμείνει στο σκοπό του και να μείνει ανεξάρτητο.

Με άλλα λόγια, ενώ η επίγεια ραδιοφωνία παραπαίει πλέον αισθητικά και οικονομικά από κακούς χειρισμούς, στηρίζεται σθεναρά, κάτι που δεν συμβαίνει με το διαδικτυακό ραδιόφωνο. Το διαδικτυακό ραδιόφωνο στηρίζεται στην αγάπη του στην έννοια που περικλείει η λέξη “ραδιόφωνο” και στους ακροατές που αντιλαμβάνονται την προσφορά αυτού του μέσου επικοινωνίας και ψυχαγωγίας.

And we hope it doesn’t all collapse. Stay free.

Αγγελική Σαββά “Insomniac”

Το άρθρο Ραδιόφωνο εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.