Στα τέλη της δεκαετίας του ’30 ο Έλινγκτον ενθουσιάστηκε από τις μουσικές ιδέες του Στρέιχορν, σε μια τυχαία συνάντησή τους. Του υποσχέθηκε ότι σύντομα θα ξανασυναντηθούν. Ο χρόνος περνούσε και ο νεαρός μουσικός ανυπομονούσε. Όταν πληροφορήθηκε ότι ο «Δούκας» θα έπαιζε με την ορχήστρα του σε ένα κλαμπ του Χάρλεμ αποφάσισε να κάνει το ταξίδι από το Πίτσμπουργκ στη Νέα Υόρκη τον Ιανουάριο του 1939.

Για να τον εντυπωσιάσει έγραψε ένα τραγούδι ,βασισμένο στις πληροφορίες που του έδωσαν οι συνεργάτες του Έλινγκτον για το ποια διαδρομή θα ακολουθούσε, προκειμένου να τον συναντήσει στο κλαμπ όπου εμφανιζόταν. Του είπαν, δηλαδή, να πάρει την γραμμή Α του υπόγειου σιδηροδρόμου («Take the “A” Train!»), που συνέδεε τότε το Ανατολικό Μπρούκλιν με το Χάρλεμ. Το τραγούδι άρεσε στον Έλινγκτον, αλλά δεν προχώρησε στην ηχογράφησή του και γρήγορα ξεχάστηκε σε κάποιο συρτάρι. Πάντως, ο Στρέιχορν κέρδισε με το σπαθί του μια θέση στην ορχήστρα του.

Τον Δεκέμβριο του 1940, ξέσπασε κρίση μεταξύ των ραδιοφωνικών σταθμών και της ASCAP (αμερικανικής ΑΕΠΙ), η οποία ζητούσε αυξήσεις στα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί αρνήθηκαν και αποφάσισαν να μην παίζουν τη μουσική και τα τραγούδια των μελών της. Για τον Έλινγκτον αυτή η εξέλιξη σήμαινε καταστροφή, καθώς θα ήταν κομμένος από τα ραδιόφωνα και συνεπώς αποκομμένος από το μεγάλο κοινό.

Έτσι αποφάσισε να αναζητήσει συνθέσεις που δεν τα κάλυπτε η ASCAP. O γιος του Μέρσερ Έλινγκτον ανέσυρε από τη λήθη και το «Take the ‘A’ train». Ο Στρέιχορν αντέδρασε, καθώς το θεωρούσε πλέον παλιομοδίτικο. Η επιμονή του Μέρσερ τον έκαμψε και μετά από ένα φρεσκάρισμα μπήκαν στις 15 Φεβρουαρίου 1941 στα στούντιο του Χόλιγουντ για να το ηχογραφήσουν.

Το καλοκαίρι του 1941 γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έγινε ένα από τα αντιπροσωπευτικότερα δείγματα του σουίνγκ. Παρέμεινε επτά εβδομάδες στον αμερικάνικο πίνακα επιτυχιών, ανεβαίνοντας μέχρι το Νο11. Δύο χρόνια αργότερα, η επιτυχία του επαναλήφθηκε, φθάνοντας μέχρι το Νο19. Το «Take the “A” train» έχει γνωρίσει πολλές εκτελέσεις από σπουδαίους μουσικούς της τζαζ, τόσο στην ορχηστρική του εκδοχή, όσο και ως τραγούδι, με αξεπέραστη την ερμηνεία της Έλα Φιτζέραλντ.

Take The “Α” Train

^{(Μουσική/Στίχοι: Μπίλι Στρέιχορν)}

You must take the A Train
To go to Sugar Hill way up in Harlem

If you miss the A Train
You’ll find you’ve missed the quickest way to Harlem

Hurry, get on, now, it’s coming
Listen to those rails a-thrumming (All Aboard!)

Get on the A Train
Soon you will be on Sugar Hill in Harlem

https://www.youtube.com/watch?v=KV8Hj_E8LJc

πηγή: sansimera.gr

Το άρθρο Take The “Α” Train – Η διαδρομή έως την ηχογράφηση (15/2/41) μιας από τις πιο αναγνωρίσιμες συνθέσεις της τζαζ εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Την Κυριακή 16 Οκτωβρίου και λίγο πριν την τελευταία live εμφάνιση, είχαμε την χαρά και την τιμή να επισκεφτεί τον Entropia Radio καλεσμένος του μουσικού και παραγωγού του σταθμού Νικόλα Σκορδά, για μια συνέντευξη/συζήτηση όπου μεταδόθηκε ζωντανά. Θα μπορούσαμε επι ώρες να αναλύουμε την μουσική αλλά και την προσωπικότητα του Nat Birchall. Θα περιοριστούμε όμως σε μια λιτή περιγραφή, που περικλείει σε λίγα λόγια, ότι αποκομίσαμε από τα live και από την γνωριμία μας με τον καλλιτέχνη δημιουργό και άνθρωπο. Αυτό που τον χαρακτηρίζει είναι η αγάπη, η προσήλωση, ο σεβασμός και η ελευθερία απέναντι στην τέχνη που ονομάζεται μουσική, αλλά και στον κάθε άνθρωπο σαν υπόσταση, σαν μια οντότητα.  Ίσως, τελικά, για μια ιδιαίτερη δημιουργία καλλιτεχνική, όπως είναι η μουσική του Nat Birchall, να είναι απαραίτητη η ίδια εκφραστική/ψυχική αντιμετώπιση, όπως απέναντι στην τέχνη έτσι και απέναντι στον άνθρωπο. Τον ευχαριστούμε.

Στο λινκ που ακολουθεί, μπορείτε να ακούσετε την συνέντευξη

Το άρθρο Η ανιδιοτελής μουσική του Nat Birchall – συνέντευξη στον Entropia Radio εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

*Η συναυλία θα ηχογραφηθεί και θα κυκλοφορήσει αποκλειστικά σε βινύλιο.

Με την εξαιρετική του μουσικότητα η οποία εκφράζεται κάθε φορά που παίζει ή συνθέτει, ο Σπύρος Μάνεσης είναι ήδη ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Ελληνικής και ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής τζαζ σκηνής. Στις σπουδές του περιλαμβάνονται πτυχίο κλασικού και δίπλωμα τζαζ πιάνου από το ωδείο Athenaeum (M. Aivazova, Γ. Κοντραφούρης και Σ. Σύρρος), Bachelor και Master από το Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ. Το 2008 πραγματοποιεί το ντεμπούτο του στη δισκογραφία ως co-leader με το άλμπουμ Trioism (ANKh jazz), ενώ το 2011 ακολούθησε το Undelivered (JACC Records) που περιλάμβανε σχεδόν εξ ολοκλήρου δικές του συνθέσεις και ενορχηστρώσεις για piano trio με τους Joao Hasselberg στο κοντραμπάσο και Kaspars Kurdeko στα τύμπανα. Το 2015 κυκλοφόρησε το πρώτο solo piano άλμπουμ του “9 portraits of Lena Platonos” με διασκευές του στη μουσική της Λένας Πλάτωνος.

Το άρθρο Σπύρος Μάνεσης trio – Duende Jazz Bar 14/1 εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Ο “ταξιδευτής” Γιώργος Αβραμίδης, μέσα στη χρονομηχανή της μουσικής, πότε σαν “Επισκέπτης” στο παρελθόν αλλά και στο σήμερα με την νέα μπάντα του Γιάννη Αγγελάκα, πότε σαν ιδρυτής και συμμετέχων σε ενεργά μουσικά σχήματα (Εκμέκ, Tuflon, κ.α.), πότε σαν συνεργάτης σε δουλειές άλλων καλλιτεχνών, εκφράζει τον ψυχικό του κόσμο με τη δεύτερη προσωπική δημιουργία του “Voyager”, με την τρομπέτα πάντα στο χέρι σε όλο το ταξίδι στον χωροχρόνο. Αυτήν την τρομπέτα, που όταν τον ακούς να παίζει, είσαι σίγουρος ότι την κρατούσε από τη στιγμή που γεννήθηκε.

Καλεσμένος μου στις 7 Δεκεμβρίου ’15 στο στούντιο του Entropia Radio και στην εκπομπή “Αναχωρήσεις“, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ολόκληρος ο δίσκος “Voyager“, λίγο πριν την παρουσίαση του ζωντανά στη σκηνή. Hχοχρώματα, που με βάση την jazz απλώνονται και σε άλλα ακούσματα, μπλέκουν όμορφα και δημιουργούν έναν μουσικό πίνακα, που όπως κάθε αυθεντικό έργο τέχνης, έχει την δική του ξεχωριστή ανένταχτη προσωπικότητα. Εξυπηρετεί μόνο έναν ενταγμένο σκοπό. Την ψυχική έκφραση και το μοίρασμά της, την επικοινωνία της, με τον κόσμο που την αντιλαμβάνεται, την αγαπά και την αναζητά.

Ο Γιώργος Αβραμίδης έχει δείξει τόσο με τον πρώτο του δίσκο “Protocol“, όσο και τώρα με τον δεύτερο “Voyager“, ότι όχι μόνο “ταξιδεύει” ο ίδιος σε υπέροχους δρόμους δημιουργώντας, αλλά μας δίνει την ευκαιρία να παρασυρθούμε κι εμείς σε αυτές τις διαδρομές, προσφέροντάς μας το καλύτερο όχημα: τη μουσική του.

Ο ιδιαίτερης αισθητικής αυτός δίσκος, δεν σταματά στη μουσική, αλλά επεκτείνεται και στην εικαστική αισθητική του όπου την επιμελήθηκε όπως ακριβώς του αρμόζει ο Αχιλλέας Μεσάικος, καθώς ακόμα και το εικαστικό του κομμάτι είναι όπως ακριβώς και το μουσικό, είναι ταξίδι βασισμένο στο ταλέντο και στην ομορφιά του συναισθήματος.

Ο “Voyager” στο σύνολο του, είναι ένα ταξίδι φτιαγμένο από την ψυχή του Γιώργου Αβραμίδη, με βοηθούς άξιους συνεργάτες του, φίλους και μουσικούς, και συνεπιβάτες όλους εμάς.

Τον ευχαριστώ για τη συμμετοχή του στην εκπομπή αλλά και για τη συνολική προσφορά του στη μουσική.

Στο παρακάτω βίντεο, μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συνέντευξη

Αγγελική Σαββά – “Αναχωρήσεις”

Το άρθρο “Voyager” του Γιώργου Αβραμίδη – Η μουσική του όχημα, στο ταξίδι του νου εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Ο Χρήστος Γερμένογλου επισκέφτηκε το στούντιο του Entropia Radio και την εκπομπή “Μονοπάτια” στις 1/12, καλεσμένος του Νικόλα Σκορδά. Το αποτέλεσμα ήταν μια 3ωρη όμορφη συζήτηση, για τις προσωπικές δημιουργίες, συνεργασίες και εμφανίσεις αυτού του ταλαντούχου καλλιτέχνη, αλλά και για την έννοια στο νου και στην πράξη της μουσικής ιδέας που ονομάζεται Jazz. Μια συζήτηση που ευχαρίστησε και ικανοποίησε και τους γνώστες ακροατές, αλλά και αυτούς που βρίσκονται στο στάδιο της μελέτης-γνωριμίας με το συγκεκριμένο μουσικό είδος.
Τον ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή του.

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να ακούσετε όλη την συνέντευξη

Το άρθρο Χρήστος Γερμένογλου – Jazz προορισμοί, αντιλήψεις και εμβαθύνσεις εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.