Γεμίζω την μπανιέρα μέχρι το χείλος της, το νερό που περισσεύει και χύνεται στο πάτωμα μόλις μπαίνω μέσα της και βυθίζομαι, μου υπενθυμίζει την ύπαρξή μου, τον χώρο που απασχολώ. Τα ξεχνώ αμέσως όμως, πριν προλάβει η ευθύνη τού «υπάρχω» να με καταβάλει. Καμιά φορά μου μιλά το νερό, έτσι ολόκληρο όπως με κυκλώνει, είναι σαν μάνα που δεν έχει πλακούντα. Μου σιγοτραγουδά και μου λέει ιστορίες για τις σάπιες σωληνώσεις του σπιτιού, για την χαλαρή βρύση της κουζίνας που το κάνει να πονά, τεμαχίζοντάς το σταγόνα την σταγόνα. Για τα δάκρυά μου που ξέπλυνε πριν μερικά βράδια. Δεν με ρωτά ποτέ για τα δάκρυά μου, για τον λόγο που παράγονται. Όταν αναδύομαι μέσα από αυτό το διάφανο κι άχρωμο υδάτινο αίμα, καίω και κυλάω σαν τρομαχτική μα και άκακη λάβα. Αποφεύγω να κοιτάξω τα χέρια μου και δεν κοιτώ ούτε τον καθρέφτη για να χτενιστώ, μην όμοια έχει ζαρώσει με τις άκρες των δαχτύλων μου το πρόσωπό.

Εργάζομαι μέσα στο σπίτι μου, σε έναν υπολογιστή, κάθε που ανοίγω να δω τα νέα μου emails, μου έρχεται εκείνη η φαντασίωση πως είμαι κάποιος που ζει την εποχή που δεν υπήρχε τεχνολογία, ούτε ρεύμα, ούτε τηλέφωνο, μόνο σκέψη και ομιλία. Κάθε βράδυ λοιπόν αυτός ο άνθρωπος μια άλλης εποχής που είμαι όμως εγώ όπως είμαι σήμερα, τώρα, ανάβει ένα κερί, ανοίγει την πόρτα και στέκεται στο κατώφλι περιμένοντας κάτι. Περιμένει όσο τον κρατούν τα πόδια του και ανάβει το κερί του. Αρχίζει να ξημερώνει και κουράζεται και το κερί τρεμοπαίζει στο αεράκι της καινούριας ημέρας. Σκέφτεται πολλές φορές να μιλήσει στους περαστικούς που ξεκινούν από νωρίς για να δουλέψουν στα χωράφια τους. Σκέφτεται να τους χαιρετίσει να μάθει τα νέα τους, να ανταλλάξει μια κουβέντα. Μα τότε σαν το σπίτι του να ζωντανεύει, η πόρτα ξεκινά να κλείνει μόνη της, εκείνος υποχωρεί στο εσωτερικό, το κερί σβήνει, τα πόδια του δεν τον κρατούν, το κλινοσκέπασμά του τραβιέται και τον καλεί σε έναν δραματικά γλυκό ύπνο.

Κωνσταντίνος Σύρμος

                                                                                                                               *φωτογραφία Αγγελική Insomniac Σαββά

Το άρθρο Το Ζωντανό Σπίτι – του Κωνσταντίνου Σύρμου εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Κάλεσμα Θεσσαλονικέων, διαθετόντων Ψυχής και Φωνής ωραιότητα:

“Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΩΝΗ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΟΡΙΩΝ”

Αγαπητοί Θεσσαλονικείς, φίλοι της Τέχνης, της Ανθρώπινης Φωνής και του Ανθρώπου!

Το Κέντρο Φωνητικών Τεχνών (Κ.Φ.Τ), μετά από μία δίχρονη  «φωνητική……αποστολή» στη Θεσσαλονίκη (Αβγό) και το Μουσικό Χωριό (Άγιος  Λαυρέντιος), θεωρεί απαραίτητη πλέον ενέργεια του (και υποχρέωσή του στην τέχνη της Φωνής), να κάνει αυτό το… ιδιότυπο κάλεσμα επανεξέτασης και αναθεώρησης των όρων Φωνή και Τέχνη γενικότερα!

Ο «οργανισμός» αυτός που ονομάζεται σήμερα απλοϊκά Φωνή, ανακαλείται διαρκώς, από την καθημερινή του δράση, σαν το εργαλείο της ψυχής, και ζητά ριζική αλλαγή συμπεριφοράς απέναντι στο ίδιο το ανθρώπινο σώμα, αλλά και απέναντι στην πολύ άσχημα σήμερα… παραχαραγμένη – κοινωνική του δομή!

Τα 45 χρόνια συνεχούς φωνητικής έρευνας σε διεθνές επίπεδο (Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία, Τουρκία, Ελλάδα) μας έχουν χαρίσει έναν ανεκτίμητο πλούτο εμπειριών, τεχνικών και επιστημονικών βιωμάτων, ο οποίος μας επιτρέπει να γνωρίζουμε με ακρίβεια την σημερινή πλέον εικόνα της φωνής και του ψυχοσωματικού της βίου.

Η «εικόνα» της ανθρώπινης φωνής, αυτή που σήμερα με πολλή ευκολία «κυκλοφορεί» πλέον απ’ άκρη σε άκρη, είναι τελείως ανακριβής, περιπεπλεγμένη… ψηφιοποιημένη και καταστροφική, λόγω έλλειψης επίγνωσης της αληθινής της ταυτότητας, της καταγωγής της και των σκοπών της!

Θεωρώ ότι όσα διαθέτουμε ως γνώση και πράξη αυτού του κολοσσιαίου σωματικού «Οργανισμού – Φωνή», είναι βαθιά υποχρέωσή μου, αλλά και υποχρέωση όλων μας, να έρθουν στο φως επειγόντως και να διατεθούν με τον σωστότερο τρόπο, στην μελλοντική τέχνη των νέων ανθρώπων!

Αυτή τη βαθιά και ουσιαστική ευθύνη που νιώθω να με κατακλύζει για την Τέχνη της Φωνής (την Τέχνη του Ανθρώπου), ου μας κης μας   Α ωνητικής «»Τέχνηεπιθυμώ πολύ να τη μοιραστούμε όλοι, με  τον ίδιο τρόπο που κάποιες «ιδιαίτερες» στιγμές μοιραζόμαστε το… αντίδωρο της λειτουργίας, αλλά και την συγκίνηση του εναγκαλισμού μας με τον Ελύτη ή τον Καβάφη!

Όλοι αυτοί οι λόγοι είναι που μας κάνουν να απευθύνουμε το κάλεσμα αυτό, στις… άγνωστες ψυχές σας, αυτές που κατοικούν μέσα σας και που σίγουρα είναι αυτές που μπορούν να ακούσουν ήδη την… μακρινή φωνή του μωρού, που κάνει αυτή τη στιγμή, κάπου, δίπλα μας ή… μακρυά μας, την… διακριτική του εμφάνιση στην είσοδο της… δικής μας ζωής!

Αγαπητοί φίλοι Θεσσαλονικείς, σας καλώ
τo ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΩΡΑ 19.00 – 21.00
στο αβγό του μουσικού χωριού (βαλαωρίτου 4, 8^ος όροφος, Θεσσαλονίκη)

στην παρουσίαση της «ΦΩΝΗΣ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΟΡΙΩΝ» που θα λειτουργήσει σε μηνιαία βάσησαν τριήμερο εργαστήριο. Για να ανταμώσουμε τη Φωνή πιο κοντά στην αληθινή της εικόνα, να ανταλλάξουμε τις σκέψεις μας γι’ αυτήν. Να αντιμετωπίσουμε με χαρά τα… παιχνίδια και τις… ζαβολιές της, μέσα στα οποία με επιτηδειότητα και γοητεία πάντα η νεαρά αυτή… Θεά μας παρασύρει!

Θέλουμε να οδηγηθούμε σε μια ακριβή συνειδητοποίηση του ήθους της ανθρώπινης φωνής και στη συνέχεια στη ΝΕΑ εικόνα της, που είναι η Φωνή του Σώματος μας, του Σώματος, που οριστικά του ανήκει.

Καλή αντάμωση!
Σπύρος Σακκάς και συνεργάτες

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΔΗΛΩΣΤΕ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΑΣ ΣΤΟ avgo@music-village.gr ΕΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΒΡΕΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΚΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΔΩ
βαλαωρίτου 4 // 8ος όροφος // θεσσαλονίκη
www.music-village.gr/avgo
avgo@music-village.gr

ΜΟΥΣΙΚΟ ΧΩΡΙΟ
Διεθνής μουσική κοινότητα
www.music-village.gr
www.facebook.com/musicvillage

Επισκεφτείτε και τη σελίδα του ABΓΟΥ στο facebook. 
Πατήστε το «μου αρέσει» για να ενημερώνεστε άμεσα και να συμμετέχετε ενεργά στην κοινότητα μας (www.facebook.com/toavgo)

Ο Σπύρος Σακκάς (γεννημένος στην Αθήνα το 1938) είναι τραγουδιστής κλασσικής μουσικής (βαρύτονος), καταξιωμένος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, που όμως δεν έχει σταματήσει να ερευνά τη φωνή. Με πρωτοποριακές ερμηνείες σε όλα τα είδη της φωνητικής και τραγουδιστικής μουσικής έκφρασης, συμμετέχει συχνά στα μεγαλύτερα μουσικά κέντρα του κόσμου, σε διεθνή φεστιβάλ, Όπερες και συναυλίες, ερμηνεύοντας το τραγούδι σε όλες τις μορφές του.

Το άρθρο “Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΩΝΗ ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΟΡΙΩΝ” – παρουσίαση εργαστηρίου από τον Σπύρο Σακκά, 17/10 στο “αβγό” εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Χορηγός επικοινωνίας  https://entropiaradio.gr/

https://www.facebook.com/Entropia-Radio-649121028540859/timeline/

Θέατρο του ‘Αλλοτε

Τίποτα.

Μια αδιανόητη ιστορία αγάπης.

Εκείνη.

Εκείνος.

Η μοίρα.

Το πρώτο βλέμμα. Τα μάτια. Η αγωνία. Η σιωπή πριν τη πρώτη λέξη. Η ανάσα στο στήθος. Η ανάσα στα χείλη. Ο κόμπος στο στομάχι. Η κίνηση των χεριών. Η κίνηση των μαλλιών. Η έλξη μπροστά. Το βήμα πίσω. Το άγγιγμα στα χείλη. Τα χείλη. Πάλι η ανάσα. Η εκπνοή άδεια. Η εισπνοή γεμάτη. Το πέρασμα στο φως. Η σκέψη εκεί. Μόνο εκεί. Το φιλί. Η καρδιά. Το σταμάτημα της. Η επανεκκίνηση της. Το ξύπνημα της σάρκας. Ο σπασμός. Ο πόνος. Το δέρμα. Το άγγιγμα. Το σημάδι. Το κάψιμο. Η πληγή. Η πληγή πάνω στη πληγή. Ο άλλος πόνος. Το γδάρσιμο. Το αίμα.  Η απελπισία.  Ο χρόνος. Οι μέρες. Οι νύχτες. Ο έρωτας. Ο φόβος. Το ποτέ. Το τίποτα.

1 παράσταση, 2 σκηνές. 3 δωμάτια. ‘Ενας ονειροχώρος.

Οι θεατές εκείνης.

Οι θεατές εκείνου.

Μια παράσταση εμπειρία από το Θέατρο του ‘Αλλοτε.

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Βαρβάρα Δουμανίδου

Κείμενο: Μαρία Ράπτη

Δημιουργία σκηνικών: Κώστας Τόμπορης

Κατασκευή μάσκας: Δημήτρης Βασιλειάδης

‘Επιπλα – Διακοσμητικά: Μη Με Λησμόνει

Τεχνική υποστήριξη: Κώστας Τόμπορης, Ευρώπη Αργυροπούλου

Φωτογραφία: Δημήτρης Συμεωνίδης

Δημιουργία trailer: Τόμης Βρακάς – Κώστας Βρακάς

Δημιουργία αφίσας: Φωτεινή Φιλοξενίδου

Παίζουν: Δημήτρης Βασιλειάδης, Βαρβάρα Δουμανίδου, Ευρώπη Αργυροπούλου

Για 9 μόνο παραστάσεις!

Από 9 Οκτωβρίου και κάθε Παρασκευή Σάββατο και Κυριακή στις 21:00

Μπενσουσάν Χαν Εδέσσης 6 (‘Ανω Λαδάδικα)

Αυστηρά 40 θεατές

Τηλέφωνο κρατήσεων: 6936536383

Τιμή εισιτηρίου 10 ευρώ

Διάρκεια παράστασης 90 λεπτά

Promo teaser:

Οδηγίες προς τους θεατές: Οι θεατές παρακολουθούν την παράσταση όρθιοι και περιηγούμενοι στα δωμάτια του Μπενσουσάν Χαν. Οι κρατήσεις γίνονται μόνο τηλεφωνικά.  Στην παράσταση υπάρχουν 2 δωμάτια με 2 σκηνές. Με την κράτηση σας ενημερώνεστε αν είστε ο θεατής Εκείνης ή Εκείνου και με την έναρξη ακολουθείτε μόνο Εκείνη ή Εκείνον. Περισσότερες οδηγίες θα σας δοθούν στο ταμείο του θεάτρου.

Το άρθρο “Τίποτα. Μια αδιανόητη ιστορία αγάπης”- Θέατρο του Άλλοτε – Οκτώβριος στο Μπενσουσάν Χαν εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου στις 6:30μμ στον κινηματογράφο «Μακεδονικόν» θα πραγματοποιηθεί η πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ του Avi Lewis “This Changes Everything” με ελεύθερη είσοδο. Το ντοκιμαντέρ βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο-best seller- της Naomi Klein. Η προβολή εντάσσεται στο πρόγραμμα των πρώτων παγκόσμιων προβολών που σκοπίμως προηγούνται της 21ης Διεθνούς Συνδιάσκεψης για το κλίμα στο Παρίσι ( COP-21). Την διοργάνωση της προβολής έχουν αναλάβει οι Water Warriors, ομάδα πολιτισμικής και πολιτικής παρέμβασης ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ.

Η συγγραφέας των –επίσης best seller- “No logo” και «»Το δόγμα του Σοκ» πραγματεύεται σε αυτό το έργο την υπέρτατη πρόκληση της κλιματικής αλλαγής παρουσιάζοντας επτά δυναμικά πορτρέτα αγωνιζόμενων κοινοτήτων: Από την Μοντάνα και την Αλμπέρτα μέχρι τις ακτές της Νότιας Ινδίας, το Πεκίνο, τις Σκουριές αλλά και πέρα από αυτά. Ενενήντα λεπτά που πληροφορούν, εμπνέουν, παρακινούν… Που αφηγούνται όχι μια ακόμα ιστορία καταστροφής του περιβάλλοντος αλλά μια ευκαιρία αποδόμησης του υπάρχοντος οικονομικού μοντέλου με την προοπτική οικοδόμησης ενός ριζικά καλύτερου.

http://thefilm.thischangeseverything.org/film-media/

Το άρθρο “This Changes Everything” – πρεμιέρα 27/9, κινηματογράφος “Μακεδονικόν” εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

ΕΒΛΕΠΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΑΛΛΑ δεν μπορούσα ν’ ακούσω τη βροχή. Εφόσον οι σταγόνες της βροχής που πέφτουν κάνουν θόρυβο, σκέφτηκα πως οι ακτίνες του ήλιου θα κάνουν θόρυβο πέφτοντας στη γη. Ρώτησα τον Έντι. Παραξενεμένος γιατί έγνεψε πως όχι. Ο ήλιος ευτυχώς είναι μια αθόρυβη ευλογία, και καμιά φορά παρηγοριέμαι που μπορώ τουλάχιστον να βλέπω τα χρώματα και να διακρίνω το φως απ’ το σκοτάδι.

Περίμενα τον Έντι έξω από το κατάστημα ώρα πολλή. Βγήκε χαρούμενος, και μου είπε ότι το βράδυ θα έφερναν στο σπίτι εκείνο που αγόρασε. Τον ρώτησα τι ήταν και μου είπε ότι δεν ήξερε τη λέξη στη γλώσσα των χεριών, αλλά επιστρέφοντας στο σπίτι θα περνούσαμε από τον αιδεσιμότατο Χάλλεϋ για να τον ρωτήσει.

Ο αιδεσιμότατος Χάλλεϋ μας υποδέχτηκε χαρούμενος. Με ρώτησε πως ήταν η υγεία μου και αν μου άρεσαν τα βιβλία που μου είχε δανείσει. Του είπα πως ακόμα δεν είχα τελειώσει το μυθιστόρημα του Χώθορν, αλλά μου φαινόταν καλό. Όσο για τον Κούπερ, αν ήμουν Ινδιάνος δεν θα μου άρεσε καθόλου να με παριστάνουν σαν έναν ηλίθιο. Ύστερα ο αιδεσιμότατος, αφού μίλησε λίγο με τον Έντι, μου είπε ότι αυτό που θα έφερναν το βράδυ στο σπίτι λέγεται “ραδιόφωνο” (μου έγραψε τη λέξη σε ένα χαρτί), κι ότι είναι ένα κουτί που από μέσα βγαίνουν φωνές. Ρώτησα αν αυτά που λένε οι φωνές τ’ ακούς μόνο ή μπορείς κιόλας να τα διαβάσεις, αν δηλαδή μέσα από το ραδιόφωνο βγαίνει εκεινη η μακριά κορδέλα με το γραμμένο μήνυμα, όπως στον τηλέγραφο. Μου είπε όχι.

Έμεινα στο δωμάτιό μου μέχρι αργά το βράδυ. Είχε πέσει το σκοτάδι, όταν ο Έντι ακούμπησε το χέρι στον ώμο μου και μου είπε πως έφεραν το κουτί. Ήθελε να μου το δείξει. Τον ακολούθησα. Στο καθιστικό ήταν όλοι μαζεμένοι γύρω του. Ένα μεγάλο κουτί, με γυαλιστερό ξύλο, ορθογώνιο. Στο κέντρο κάτι άσπρα κουμπιά, έμοιαζαν με δόντια. Δεξιά κι αριστερά από ένα επίσης άσπρο στρογγυλό κουμπί – σαν μάτια. Κάτω-κάτω, ένα μεταλλικό ταμπελάκι έγραφε ORION. Η Έλεν κουνούσε το κεφάλι ρυθμικά, ο Έντι μου εξήγησε ότι εκείνη τη στιγμή ακουγόταν ένα τραγούδι.

Κυριακή, 20 Μαρτίου

Το καινούριο πρόσωπο που μπήκε στο σπίτι μας, εδώ και μια βδομάδα, έχει εγκατασταθεί για τα καλά μέσα στο καθιστικό. Τα παιδιά άλλαξαν τη θέση των επίπλων, αραδιάζοντας γύρω του τις καρέκλες και την πολυθρόνα της μητέρας τους. Η δική μου έμεινε στην παλιά της θέση.

Δευτέρα, 21 Μαρτίου

Ο Έντι και η Έλεν έχουν βγει από νωρίς και η Τζέην πήγε στη μητέρα της, αφού βεβαιώθηκε ότι δεν θα με πείραζε να μείνω για λίγο μόνος. “Θα διαβάσω”, της είπα, “κι άλλωστε δεν θα είμαι μόνος, θα έχω το ραδιόφωνο για συντροφιά”. Μου είπε εκνευρισμένη (οι κινήσεις των χεριών της ήταν πιο έντονες απ’ ότι συνήθως) ότι έβρισκε το αστείο μου κακόγουστο. Φεύγοντας τράβηξε πίσω της την πόρτα με δύναμη. Άλλος ένας λόγος να χαίρομαι που δεν ακούω. Πήγα στο καθιστικό. Το πρόσωπο απέναντι με κοίταζε. Τα άσπρα κουμπιά σχημάτιζαν ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Μου ήταν απρόσιτο, ό,τι έβγαινε από εκείνο το τρομερό στόμα θα ήταν πάντα για μένα ένα επτασφράγιστο μυστικό. Το πλησίασα με την ακλόνητη βεβαιότητα πως κι εγώ ημουν απλόσβλητος απ’ αυτό. Το ξύλο ήταν λείο, καλογυαλισμένο. Σκούρο καφέ, με ζεστές κοκκινωπές αποχρώσεις. Τα μπρούτζινα γράμματα O,R,I,O,N γυάλιζαν κι εκείνα με μια υποκίτρινη λάμψη. Έβαλα το δάχτυλό μου πάνω στο πρώτο-πρώτο δόντι, το πάτησα, όπως είχα δει τον Έντι να κάνει. Το πρόσωπο φωτίστηκε, τα μάτια του ζωντάνεψαν. Κοίταξα τους αριθμούς πίσω από την κόκκινη βελόνα. Θυμήθηκα την Έλεν κι άρχισα να κουνώ το κεφάλι μου ρυθμικά, πάνω κάτω, δεξιά αριστερά, ώσπου νομίζω ότι ζαλίστικα. Ύστερα έμεινα λίγο να το κοιτάζω. Ήταν ανέκφραστο, φωτεινό μα ανέκφραστο. Δύστυχο πρόσωπο! Εγώ να μη μιλώ, να μην ακούω, μα να μπορώ τουλάχιστον να διαβάζω τις εκφράσεις. Κι εσύ, να μη μιλάς, να μην ακούς και να μη μπορείς να αλλάζεις έκφραση σ’ αυτά τα άσπρα, ακίνητα μάτια σου. Ένιωσα μια συμπόνια να με γεμίζει. Έβαλα τις παλάμες μου πάνω στο λείο, καλογυαλισμένο ξύλο. Ήταν ζεστό, σαν το δέρμα ενός αληθινού προσώπου. Κι έστελνε μικρές κανονικές δονήσεις στις άκρες των δαχτύλων μου, σαν μια μικρή καρδιά να βρισκόταν κάτω από τις ανοιχτές παλάμες μου. Σαν να μου έστελνε πίσω το χάδι που του έδινα.

Τρίτη, 22 Μαρτίου

Σήμερα είπα στον Έντι να βάλει την πολυθρόνα μου κοντά στο “ραδιόφωνο”, έτσι ώστε όταν μιλά να μπορώ να αγγίζω το πρόσωπό του.

Τζούλιαν Σκοτ “Μπετόβεν”

Αγγελική Σαββά – Αναχωρήσεις

Το άρθρο Ένα καινούριο πρόσωπο – του Τζούλιαν Σκοτ “Μπετόβεν” εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Παρασκευή 2 & Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015
Πολυχώρος Πολιτισμού & Αθλητισμού WE

Όλα στο σύμπαν χορεύουν ρυθμικά και εναρμονίζονται στη συλλογική δόνηση. Ο ρυθμός και ο χορός, οι πρώτες γλώσσες που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος για να επικοινωνήσει, συντονίζονται στο 1ο “Δonisis- Rhythm and dance festival” που διοργανώνουν η Κρούση (ομάδα κρουστών) και ο πολυχώρος “Εκτ6ς” την Παρασκευή 2 και το Σάββατο 3 Οκτώβρη 2015 στον πολυχώρο WE στη Θεσσαλονίκη.

9 μουσικά και 6 χορευτικά σχήματα, 2 dj’s, 7 workshops και πάνω από 120 καλλιτέχνες συνυπάρχουν, δημιουργούν και παρουσιάζουν το έργο τους για δύο μέρες.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2/10

WORKSHOPS:
– 14:00-16:00 TREINEL SIMPATIA (FILHOS DE ANGOLA THESSALONIKI), Capoeira, Θεσσαλονίκη
– 16:00-18:00 ΝΙΚΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Πangea World Music Center), Αφρικάνικα Kρουστά, Αθήνα
– 18:00-20:00 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΗ, Αφρικάνικος Xορός, Αθήνα

Από τις 20:00
LIVE MOΥΣΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ:
– ΚΑRANOS Oμάδα Kρουστών, ‘Eδεσσα
– ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ (+guests), Κιλκίς
– Λ.ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΚΑΙ GLOBAL ΝΤΑΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΚΡΟΥΣΤΟΦΩΝΟΥ, Θεσσαλονίκη
– DJEMBEFELLAS, Θεσσαλονίκη/Αθήνα
– PERROS CALIENTES, Θεσσαλονίκη

ΧΟΡΟΣ:
– ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΗ, Αφρικάνικος χορός, Αθήνα
– ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΡΑΡΔΟΣ – VIS MOTRIX, Σύγχρονος χορός, Θεσσαλονίκη

DJ SET:
– YU GI, Θεσσαλονίκη

ΣΑΒΒΑΤΟ 3/10

WORKSHOPS:
-12:00-14:00 ΜΑΝΙΑ ΝΤΑΒΑΝΟΥ (DANCAUE), Afrobrazilian Χορός, Θεσσαλονίκη
-14:00-16:00 EDDIE (PARANAUE), Afrobrazilian Κρουστά,
– 16:00-18:00 ΛΟΥΚΑΣ ΜΕΤΑΞΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΙΑΣ Παραδοσιακά/Ανατολίτικα Κρουστά, Θεσσαλονίκη
– 18:00-20:00 ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ, Η Αρμονία του Ρυθμού, Κιλκίς

Από τις 20:00
LIVE ΜΟΥΣΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ:
– ΛΟΥΚΑΣ ΜΕΤΑΞΑΣ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΙΑΣ, Θεσσαλονίκη
– PARANAUE, Θεσσαλονίκη
– ΚΡΟΥΣΗ ΟΜΑΔΑ ΚΡΟΥΣΤΩΝ (+ guests), Θεσσαλονίκη
– ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΑΠΠΑΣ – LAPINO PROJECT, Θεσσαλονίκη

ΧΟΡΟΣ:
– DANCAUE, AfroBrazilian χορός, Θεσσαλονίκη
– RHIANNON MORGAN, Σύγχρονος χορός, Θεσσαλονίκη
– FILHOS DE ANGOLA THESSALONIKI, Capoeira, Θεσσαλονίκη
– ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΟΥΤΙΑΝΟΥ, Belly dance, Θεσσαλονίκη

DJ SET:
– DJ KOUGIOS, Θεσσαλονίκη

ΕΚΘΕΣΗ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ, ΠΟΛΛΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ…

ΓΙΑ ΤΑ WORKSHOPS ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ/ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΩΝ.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ: donisisfestival@gmail.com
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: 6974714890, 6944398867

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ LIVE
Προπώληση | Ταμείο: 5€ (ημέρας) & 8€ (2μέρου)
Περισσότερες πληροφορίες για τα σημεία προπώλησης σύντομα!

Οι πόρτες για τα live ανοίγουν κάθε μέρα στις 20:00

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ:
WE, Πολυχώρος Πολιτισμού & Αθλητισμού
Λεωφ. 3ης Σεπτεμβρίου & Γρ. Λαμπράκη
T: 2310 284700 || www.weskg.gr || info@we

https://www.facebook.com/events/1636927053247465/

Χορηγός επικοινωνίας

Entropia Radio

https://entropiaradio.gr/

https://www.facebook.com/Entropia-Radio-649121028540859/timeline/

Το άρθρο 1ο Δonisis – Rhythm & Dance Festival 2&3/10 – 2ημερη ρυθμική επικοινωνία εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

να έρχονται και άλλες σκέψεις και να βρίσκουν και αυτές τη σειρά τους χωρίς να παλεύουν μεταξύ τους. Θέλεις να βγάλεις δυνατή κραυγή, νιώθεις ταραχή και αμέσως μετά ανασαίνεις βαθιά με μια γλυκιά ανακούφιση και φεύγεις με συναισθήματα που σε βοηθάνε να αναπτύξεις την ανθρώπινη υπόσταση σου: κατανόηση του εαυτού σου και των άλλων. Κατανόηση του τόσο δυνατού πόνου, που δεν αντέχεται και κάνει τους ανθρώπους να βασανίζονται μέσα σε σκοτάδια χωρίς άστρα, μπερδεμένοι ανάμεσα στα “θα ‘θελα”- “θα μπορούσα” – “θα ‘πρεπε” και που η κοινωνία δεν τους δείχνει ούτε τους αφήνει ποτέ να βρουν μόνοι τους το “αξίζει” που αλλάζει ματιά σε όλα τα “θα” της ζωής.

Η κοινωνία, εγώ, εσύ, αυτός, εμείς…Που με την μη επικοινωνία, μη κατανόηση, με την αδιαφορία, την κριτική, αφαιρούμε την αγάπη από ανθρώπους γεννημένους με μια ιδιαίτερη ευαισθησία και που διάφορα τραγικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της ζωής τους, τους έφεραν να ζουν πάνω στη λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ λογικής και τρέλας, σε ένα παιχνίδι ανταγωνισμού ανάμεσα στη μια πλευρά και στην άλλη. “Άρρωστοι άνθρωποι” η ετυμηγορία και η καταδίκη στην απομόνωση με συνοπτικές διαδικασίες, μας απαλλάσει γρήγορα από το βάρος των δικών μας ανθρώπινων αισθημάτων. Μας απαλλάσει από την αγάπη. Αυτήν την αγάπη που πολύ εύκολα αφαιρούμε από τους άλλους, γιατί βγάζει δυνατή κραυγή και μας πονάει τα αφτιά, μας χαλάει την ησυχία, την ψεύτικη ηρεμία του μικρόκοσμου μας. Πόση, αλήθεια, διαφορά έχουμε με την νεαρή κοπέλα της “ΨΥΧΩΣΗΣ”; Η μόνη διαφορά είναι στον τρόπο αναισθητοποίησης. Στους “άρρωστους” είναι τεχνητή και μη επιθυμητή, και στους “υγιείς” εκούσια επιλογή.

Υπαίτιοι για αυτή την  πλούσια σε συναισθήματα παράσταση, που υπηρετεί την λέξη ψυχαγωγία σε όλη της τη σημασία, είναι η εκπληκτική ερμηνεία της ηθοποιού και ποιήτριας Σίσσυς Δουτσίου και η ατμοσφαιρική σκηνοθεσία του Τάσου Σαγρή. Οι μουσικές επιλογές, απόλυτοι χορηγοί της ψυχικής έκφρασης. Η Σίσσυ Δουτσίου σε έναν από τους πιο απαιτητικούς ρόλους, σε κάνει με την ερμηνεία της να αναρωτιέσαι πως καταφέρνει να ξεπερνάει την 80′ ψύχωση που τόσο ρεαλιστικά ζει πάνω στη σκηνή. Αλλά αμέσως μετά, αμέσως μόλις τελειώσει η παράσταση, η λάμψη που μεταδίδει το πρόσωπό της και το χαμόγελό της, σου δίνουν την απάντηση: ΜΕ ΑΓΑΠΗ

Αγγελική Σαββά – “Αναχωρήσεις”

Το άρθρο “ΨΥΧΩΣΗ!” [4.48 psychosis] της Sarah Kane – Βαθιά ανάσα, δυνατή κραυγή εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.