EMPTY FRAME LIVE @ ΥΠΟΓΕΙΟ + dj set by Sinner
Το βανάκι των Empty Frame παίρνει μπρος, γκαζώνει και κατευθύνεται προς την αγαπημένη Θεσσαλονίκη.

Το Σάββατο 22 Απριλίου οι Empty Frame θα ανταμώσουν για πρώτη φορά με τους φίλους τους στη Θεσσαλονίκη, ανεβαίνοντας στη σκηνή του «Υπογείου», έτοιμοι για ένα ακόμη εκρηκτικό live. Έχοντας γράψει μπόλικα χιλιόμετρα σε πολλά stages εδώ και έντεκα χρόνια, ξεχωρίζουν για τις εντυπωσιακές τους εμφανίσεις και το επιβλητικό κλίμα που δημιουργούν στις συναυλίες τους.

Κινούμενοι με ευκολία σε όλο το φάσμα του alternative rock, οι Empty Frame αλλάζουν ταχύτητες από την folk, το indie και πιο σκοτεινά μονοπάτια σε heavy ξεσπάσματα και progressive εξάρσεις. Βασικό συστατικό αυτού του εκρηκτικού μουσικού κοκτέιλ ο λυρισμός και ο αρμονικός συνδυασμός ηλεκτρικών και κλασικών οργάνων.

Το Σάββατο 22 Απριλίου οι Empty Frame ολοκληρώνουν με τον καλύτερο τρόπο έναν υπέροχο κύκλο τεσσάρων ετών (με τρεις κυκλοφορίες: ένα album και δύο soundtracks) και πατούν play για την επόμενη μουσική τους περιπέτεια, προετοιμάζοντας τον τρίτο τους δίσκο.

Ας «κατεβούμε» στο Υπόγειο παρέα…

Η βραδιά δεν θα τελειώσει τόσο νωρίς! Μετά το live ακολουθεί σούπερ DJ set από τον DJ Sinner
INFO
Σάββατο 22 Απριλίου
Υπόγειο, Μελενίκου 13, Θεσσαλονίκη
Doors Open: 21.00
Ώρα Έναρξης: 22.00
Είσοδος: 5 €

Χορηγός επικοινωνίας και στήριξης Entropia Radio , https://entropiaradio.gr/
– Το Σάββατο στις 5μμ, λίγες ώρες πριν τη ζωντανή τους εμφάνιση στο Υπόγειο, οι Empty Frame θα επισκεφτούν τον Entropia Radio καλεσμένοι της Αγγελικής Σαββά (Insomniac), όπου μέσα και από τον λόγο, θα γνωρίσουμε καλύτερα τους ανθρώπους, τις μουσικές τους, τις σκέψεις τους και τις ψυχές τους.

LINKS
Empty Frame
Υπόγειο

Οι Empty Frame είναι μια από τις πιο αναγνωρίσιμες και καλοκουρδισμένες μπάντες της ελληνικής underground αγγλόφωνης σκηνής, έχοντας προκαλέσει αίσθηση τόσο με τον πρωτοποριακό τους ήχο, όπως αποτυπώνεται στις δισκογραφικές τους δουλειές, όσο και με τις εκρηκτικές live εμφανίσεις τους οι οποίες είναι πάντα σημείο αναφοράς.
Γεννήθηκαν το Νοέμβρη του 2005 και τα τελευταία δέκα και πλέον χρόνια είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα σχήματα της πόλης με συνεχόμενη και δυναμική παρουσία. Έχουν ήδη γράψει… πολλά χιλιόμετρα σε όλους τους γνωστούς συναυλιακούς χώρους της Αθήνας, ενώ έχουν συμμετάσχει σε πολλά φεστιβάλ εντός και εκτός της πρωτεύουσας κερδίζοντας κάθε φορά το πιο ζεστό χειροκρότημα του κοινού. Έχουν ακόμη εμφανιστεί στο πλευρό μεγάλων ονομάτων όπως οι Woven Hand και ο Sivert Hoyem. Μετρούν αισίως τέσσερις δισκογραφικές δουλειές (2 albums και 2 soundtracks), οι οποίες συγκεντρώνουν εξαιρετικές κριτικές από κοινό και μέσα.
Πότε ονειρική και μυστηριακή και πότε νευρώδης και εκρηκτική, αλλά πάντα μελωδική, η μουσική τους δεν περιορίζεται σε ένα είδος, ενώ οι συνθέσεις τους αποτυπώνουν με τρόπο ξεχωριστό το πάντρεμα των επιρροών τους με τις σκέψεις, τις ανησυχίες και τις «εμμονές» του συγκροτήματος.
Αν κάποιος προσπαθούσε οπωσδήποτε να την περιγράψει θα έπρεπε να πει ότι κινείται στο φάσμα του ανεξάρτητου ροκ με στοιχεία indie, folk, gypsy, post – rock, progressive και κλασικής μουσικής.
Δισκογραφία
Οι Empty Frame κατάφεραν να προκαλέσουν «θόρυβο» από το demo τους, «Τake Over The City». Ηχογραφήθηκε στις αρχές του 2007 και κομμάτια του ακούστηκαν αρκετά τακτικά σε επιλεγμένους ραδιοφωνικούς σταθμούς και στο Διαδίκτυο.
Η πρώτη επίσημη δισκογραφική δουλειά τους «They Think We Are Eskimos» κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2011 από τη Legend και έγινε δεκτή με μεγάλο ενθουσιασμό από κοινό και κριτικούς, ενώ εξαντλήθηκε σύντομα. Βρέθηκε, άλλωστε, σε αρκετές λίστες ως μία από τις κορυφαίες κυκλοφορίες της χρονιάς.
Την άνοιξη του 2014 οι Empty Frame ξεκίνησαν ένα νέο μουσικό ταξίδι κυκλοφορώντας το πολυαναμενόμενο δεύτερο album τους «The Blackbird Flies». Για μια ακόμη φορά το άλμπουμ απέσπασε εξαιρετικές κριτικές αναδεικνύοντας τους EF ως μια από τις καλύτερες μπάντες στην ελληνική εναλλακτική σκηνή με ξεχωριστό και πρωτοποριακό ήχο.

Άλλα projects
Εκτός από τη συμμετοχή σε αρκετά φεστιβάλ και τις συναυλίες σε διάφορους χώρους, οι Empty Frame έχουν συνθέσει και ηχογραφήσει το soundtrack/original score για την επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά «Ηρωίδες».
Τον Ιούνιο του 2015 παρουσίασαν ένα ακόμη φιλόδοξο σχέδιο. Τη μουσικοχορευτική παράσταση «Hands/Χέρια» σε συνεργασία με την ομάδα σύγχρονου χορού «Still Pilgrim Paradox» με πρωτότυπη μουσική από τους Empty Frame. Το Hands/Χέρια ανέβηκε για τέσσερις παραστάσεις στο θέατρο Olvio και ενθουσίασε όσους το παρακολούθησαν.
To Hands ηχογραφήθηκε live στο Sierra Studios και από τις αρχές Ιανουαρίου του 2017 διατίθεται σε διαδικτυακή μορφή στην σελίδα της μπάντας στο Bandcamp.

Σύνθεση:
Αντώνης Βαβαγιάννης – Guitars, Piano, Vocals
Παναγιώτης Φέτσης – Bass, Vocals
Χρήστος Καλλιμάνης – Guitars
Μπάμπης Βασιλειάδης – Drums, Percussion
Νίκος Σολωμός – Violin
Καίτη Πάντζαρη – Cello, Vocals

Το άρθρο Οι Empty Frame live στη Θεσσαλονίκη – Σάββατο 22/4 – Υπόγειο εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Στη διάρκεια αυτής της ζωντανής συζήτησης-συνέντευξης, η κυρία Αναστασιάδου κατάφερε να μας μεταδώσει την αγάπη της για την τέχνη, να μας την αναλύσει και να την περιγράψει πολύ όμορφα, κι αυτό είναι εφικτό μόνο όταν ο δημιουργός ζει και αναπνέει μέσα από την τέχνη, όταν είναι βίωμα του. Όταν συμβαίνει αυτό, μαγικά οι ίδιοι οι δημιουργοί μεταμορφώνονται σε έργα τέχνης. Οι εκφράσεις τους, οι κινήσεις τους, ο λόγος τους, η λάμψη του προσώπου τους, μεταδίδονται σε όποιον βρεθεί δίπλα τους. Και η κυρία Ντίνα Αναστασιάδου, κατάφερε να μας μαγέψει, όσο μας μαγεύουν και τα έργα της. Είναι μια γυναίκα που ποτέ δεν σταμάτησε να προσπαθεί για το καλύτερο, τόσο στην τέχνη της, όσο και σε ανθρώπινο επίπεδο. Είναι μια Ελληνίδα, που κατάφερε μέσω της τέχνης της και της προσωπικότητάς της, να φτάσει το ελληνικό στοιχείο σε τόπους μακρινούς, αλλά και να φέρει αυτούς τους τόπους στην Ελλάδα. Να ενώσει λαούς και ανθρώπους, να επικοινωνήσουν και να μοιραστούν τον καλύτερο εσωτερικό τους κόσμο.

Την ευχαριστούμε πολύ για την επίσκεψή της, αλλά και για την προσφορά της στην τέχνη. Ήταν μεγάλη μας τιμή.

Έργα της κυρίας Ντίνας Αναστασιάδου, φιλοξενούνται στις εικαστικές βιτρίνες στο κτήριο του ΟΤΕ

Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη τη συνέντευξη

Αγγελική Σαββά – “Αναχωρήσεις”

Το άρθρο Ντίνα Αναστασιάδου, γλύπτρια και ζωγράφος – Η φιλοσοφία της τέχνης, φιλοσοφία ζωής εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Το άρθρο H πολιτιστική λιμοκτονία των παιδιών εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Η περιοχή του Μάντσεστερ είναι πασίγνωστη παγκόσμια για την μουσική σκηνή της από το ’60 εως και σήμερα κυρίως για οτι έχει σχέση με rock & punk.
Κάτω από το “υπέροχο γκρί” όπως αποκαλούν οι ίδιοι κάτοικοι τον ουρανό τους, ανθίζει εδώ και κάποια χρόνια μια εξαιρετική σκηνή Jazz ιδιαίτερα χαρακτηριστική.
Ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της σκηνής είναι ο τρομπετίστας, συνθέτης και ενορχηστρωτής Matthew Halsall.
Βαθιά επηρεασμένος από τον ήχο της τελευταίας περιόδου του John Coltrane και της προσωπικές δουλειές της συντρόφου του Alice Coltrane, ο Halsall ξεκινά να δημιουργεί παρέα με προικισμένους μουσικούς της περιοχής έναν ιδιαίτερο ήχο και μουσικά projects τα οποία προσελκύουν το παγκόσμιο ενδιαφέρον.
Δημιουργεί την δικιά του δισκογραφική εταιρεία Gondwana και αναδεικνύει μουσικούς της περιοχής όπως ο Nat Birchall, Adam Fairhall κ.α.
Στο ενεργητικό του έχει 7 προσωπικούς δίσκους. Οι τρεις πιο πρόσφατοι περιλήφθηκαν στις λίστες με τους καλύτερους τζαζ δίσκους της χρονιάς.
O Matthew Halsall επισκέπτεται για πρώτη φορά την χώρα μας για δύο μοναδικές συναυλίες 26 & 27 Φεβρουαρίου στο Duende Jazz Bar στη Θεσσαλονίκη.
Μαζί του οι βασικοί του συνεργάτες Gavin Barras στο μπάσο, Tarek Modi στο πιάνο και ο ντράμερ των Cinematic Orchestra Luke Flowers.

Χορηγός επικοινωνίας Entropia Radio

Το άρθρο Matthew Halsall Quartet – Duende Jazz Bar – 26 & 27 Φεβρουαρίου εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

*Η συναυλία θα ηχογραφηθεί και θα κυκλοφορήσει αποκλειστικά σε βινύλιο.

Με την εξαιρετική του μουσικότητα η οποία εκφράζεται κάθε φορά που παίζει ή συνθέτει, ο Σπύρος Μάνεσης είναι ήδη ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Ελληνικής και ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής τζαζ σκηνής. Στις σπουδές του περιλαμβάνονται πτυχίο κλασικού και δίπλωμα τζαζ πιάνου από το ωδείο Athenaeum (M. Aivazova, Γ. Κοντραφούρης και Σ. Σύρρος), Bachelor και Master από το Κονσερβατόριο του Άμστερνταμ. Το 2008 πραγματοποιεί το ντεμπούτο του στη δισκογραφία ως co-leader με το άλμπουμ Trioism (ANKh jazz), ενώ το 2011 ακολούθησε το Undelivered (JACC Records) που περιλάμβανε σχεδόν εξ ολοκλήρου δικές του συνθέσεις και ενορχηστρώσεις για piano trio με τους Joao Hasselberg στο κοντραμπάσο και Kaspars Kurdeko στα τύμπανα. Το 2015 κυκλοφόρησε το πρώτο solo piano άλμπουμ του “9 portraits of Lena Platonos” με διασκευές του στη μουσική της Λένας Πλάτωνος.

Το άρθρο Σπύρος Μάνεσης trio – Duende Jazz Bar 14/1 εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

H Θεατρική Ομάδα Enigma
παρουσιάζει:

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟΣ

Μια σύγχρονη κωμωδία-σάτιρα, «Κατάσταση Μη Αναστρέψιμος», σε κείμενα των Δημήτρη Κεχαΐδη, Περικλή Κοροβέση, Γιώργου Μανιώτη και Κώστα Μουρσελά, μουσική  Κώστα Βόμβολου, από τις 15 έως τις 31 Ιανουαρίου 2016 (κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 9:30 μ.μ.) στο Studio Aniline Dancetheatre (Πτολεμαίων 29Α, επί της στοάς).

6 χιουμοριστικές ιστορίες στη σύγχρονη Ελλάδα. 15 χαρακτήρες-άνθρωποι της διπλανής πόρτας, θύτες και θύματα, ατσίδες και κορόιδα, συμβιβασμένοι και αμετανόητοι. Μέσα από την πένα κορυφαίων Ελλήνων συγγραφέων, με εύστοχο-εύστροφο θεατρικό λόγο και διάχυτο χιούμορ, η κοινωνική ζωή, τα αδιέξοδά της, οι έμμονες ιδέες της, η μιζέρια της και τα μικροαστικά ήθη, μπαίνουν στο μικροσκόπιο.

Μια ανθρωπογεωγραφία της ελληνικής κοινωνίας που είναι στην εντατική και η κατάστασή της είναι… μη αναστρέψιμη.

Η παράσταση αποτελείται από τα μονόπρακτα: 

“Μικρή Αγγελία” του Περικλή Κοροβέση, 
“Κατάσταση Μη Αναστρέψιμος” του Δημήτρη Κεχαϊδη, 
“Σπίτι”, “Η Χαρτοπετσέτα” του Γιώργου Μανιώτη, 
“Ο Μπιντές”, “Η Μεγάλη Κομπίνα”, “Η Απαρηγόρητη Χήρα”, “Συζήτηση Περί Ματαιότητας” του Κώστα Μουρσελά.

Συντελεστές:

Σύνθεση κειμένων-σκηνοθεσία-σκηνικός χώρος: Κυριάκος Δανιηλίδης

Ενδυματολογική επιμέλεια: Ομάδα Enigma

Μουσική: Κώστας Βόμβολος

Επιμέλεια κίνησης: Νατάσσα Αραμπατζή

Φωτισμοί: Αλεξία Μουρτίδου

Τεχνική υποστήριξη: Γιώργος Κύδας
Παίζουν: Κυριάκος Δανιηλίδης, Κατερίνα Μιχάλογλου, Αλέξανδρος Παύλου, Μαρία Πρέκα, Αστερόπη Χαριτίδου.

Πληροφορίες παράστασης:

Χώρος παραστάσεων:

Studio Aniline Dancetheatre (Πτολεμαίων 29Α, επί της στοάς)

Διάρκεια παραστάσεων:
Παρασκευή 15 έως Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2016 – κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 9:30 μ.μ.

Τιμές εισιτηρίων:
8 ευρώ (κανονικό), 5 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων, ΑμΕΑ, ατέλειες ΣΕΗ)

Πληροφορίες-κρατήσεις θέσεων: 6973087856

Χορηγός επικοινωνίας  Entropia Radio

Ολίτα Βουτσικάκη – “Να ‘χαμε να λέγαμε”

Το άρθρο “Κατάσταση μη αναστρέψιμος”, σύγχρονη κωμωδία/σάτιρα – Θεατρική Ομάδα Enigma εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Όταν το άκουγα αυτό σε κάποιο ισόγειο- αποθήκη στο Χαϊδάρι, είχα το ποδήλατο παρκαρισμένο στο σαλόνι, μια κεραμιδόγατα στα πόδια μου, ένα ψυγείο μονίμως άδειο και μια αφίσα Παρίσι- Τέξας του Βεντερς πάνω από το κεφάλι μου. Μια Αθήνα χωρίς μετρό, βρόντα το ταμπούρλο σου αρκουδιάρη, σε αυτόν τον κόσμο τον γκρινιάρη. Το πιο κοντινό τηλέφωνο ήταν ένα τετράγωνο πιο πέρα (που κινητά τότε). Η κυρά Γιώτα έβαζε μια φωνή κάθε φορά που με καλούσαν. Λαβύρινθος και πόρτα μυστική, σκάβω στο χώμα σα σκαθάρι. Τότε ντυνόμουν στολιζόμουν και έβγαινα έξω. Εκτός αν κάποιος ερχόταν επιτόπου, για αυτοψία λέγαμε, για να δούμε αν ζούμε. Πέντε- δέκα σπίτια όλα και όλα με φίλους σε απόσταση μιας πεταλιάς, με τις επισκέψεις να είναι συχνές. Με τις τσέπες αδειανές και ένα φόβο στην καρδιά, απ΄του κόσμου τις φωνές μες τη γιορτινή βραδιά. Φοιτητικές σκέψεις, ερωτήσεις ατελείωτες, γκομενικά, συζητήσεις βαθυστόχαστες-φιλοσοφικές που τώρα μου φαίνονται αστείες-παιδικές. Ψυχολογικά τεστ του τύπου “βλέπεις μια κόκκινη πόρτα την ανοίγεις ή όχι;” μας συντρόφευαν κάθε βράδυ.

Ήρθες αχτίδα στο σκοτάδι με τα τρελλά σου γιαπωνέζικα φιλιά. Πόπ κόρν και γαριδάκια, και όλο το φθηνό κρασί του Μπάρμπα Θανάση, περιμένοντας τις κασερόπιτες του φούρνου που έβγαιναν στις 6 το πρωί. Ερωτόκριτος θα γίνω και το δράκο θα ξεκάνω. Ο μόνος Γερμανός που ξέραμε έκανε χρατσ-χράτς και έπρεπε να τον αλλάζουμε κάθε 20 λεπτά. Για σένα γράφω, δασκάλα στην Εύβοια, αρχιτεκτόνισσα στη Ρόδο που ξυπόλυτη χορεύεις στα σοκάκια τα στενα, κορίτσια απ’ το Ηράκλειο και τα Γιάννενα. Επιστήμονες στο Ινστιτούτο Λειζερ, και ερευνητές στο Δημόκριτο. Πέφτει μια ήσυχη βροχή, ήσυχη σαν θλιμμένη κούκλα, με την πιο κοντινή φίλη απο τότε άφαντη, σε ένα κοραλλένιο κήπο στο βυθό. Μου έφτιαξες τη διάθεση εσύ με την κάρτα την Χριστουγεννιάτικη από τα Χανιά, τρία παιδιά και πατέρας καπετάνιος, και για σένα που κάνεις χρυσές δουλειές με τους Ολλανδούς (ίσως τους ιπτάμενους). Φαγητό, κρασί, κρεβάτι, και τα ρούχα μας κοινά. Για σας ξενύχτισα σήμερα – σας το χρωστούσα. Ο καθένας βρήκε το δρόμο (;) του, κύλησε το ρέμα. Διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας, συγκρούστηκαν άγρια. Ακόμα φαίνονται οι μώλωπες από την επαφή σαν απο πάνθηρα δαγκωματιά και εγώ είμαι εδώ να τραγουδάω θάθελα να, θάθελα να’ μουν κηπουρός, το δάκρυ σου είναι το δικό μου αθάνατο νερό. Κάτι παράξενα αλήθεια σινιάλα. Και το όνομά σου ζωγραφίζει ένα φώς.

Σαν άδεια τρένα σέρνονται λόγια βιβλία κι αριθμοί θα μου πείτε, τι σε έχει πιάσει, αναπολείς ή ρομαντζάρεις; Πες το και έτσι και αυτό σωστό είναι. Και τι έγινε δηλαδή, άνθρωποι είμαστε παραξενιές κουβαλάμε. Απόκληρο με είπες μια βραδιά και μου έμεινε για πάντα η ρετσινιά. Μια μέρα μετά… Σε γιορτάσαμε όλοι μαζί. Μόνο αυτό μας έμεινε σαν οικογένεια να κάνουμε. Τι να είναι αυτό που με κουρδίζει, για ποιο παιχνίδι τη ζωή μου προορίζει…

Ο δίσκος ‘’τα μπαράκια’’ του Βαγγέλη Γερμανού βγήκε το 1981 σε παραγωγή του Διονύση Σαββόπουλου. Περιέχει 12 κομμάτια, έξι σε κάθε πλευρά.

Πλευρά Α                                                                     
1. ΣΕ ΘΕΛΩ
2.ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ
3.ΤΡΟΧΙΑ
4. ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΒΡΟΧΟΥΛΑ
5. ΜΙΚΡΟ
6. Ο ΑΠΟΚΛΗΡΟΣ
Πλευρά Β.
1. Η ΣΗΜΑΔΟΥΡΑ
2. ΕΙΣ’ ΕΝΑΣ ΔΙΑΒΟΛΟΣ
3. ΜΑΣΚΕΣ
4. Ο ΚΗΠΟΥΡΟΣ
5. Η ΜΠΑΝΙΕΡΑ
6. ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΣΜΑΤΑ

Στο εξώφυλλο ένας Γερμανός με μαλλιά στυλ Γαρδέλης να περπατάει σε ένα θολό, αβέβαιο αυτοκινητόδρομο το βράδυ, σα να βγαίνει για περίπατο στα φώτα και σε κάποιου φίλου το σπίτι να τρέχει να κρυφτεί.

*(Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη σε πάρκο στο Αιγάλεω μετά από βροχερό πρωινό με την θρυλική (αναλογική αννοείται) Zenith εκεί κάπου το 1993).

Δεν είναι τίποτα σαν πρώτα, και ήρθε ένας μάγος και άλλαξε το σκηνικό…

Θοδωρής Λάλος – visual artist

Το άρθρο Kαι ήρθε ένας μάγος και άλλαξε το σκηνικό εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Ο “ταξιδευτής” Γιώργος Αβραμίδης, μέσα στη χρονομηχανή της μουσικής, πότε σαν “Επισκέπτης” στο παρελθόν αλλά και στο σήμερα με την νέα μπάντα του Γιάννη Αγγελάκα, πότε σαν ιδρυτής και συμμετέχων σε ενεργά μουσικά σχήματα (Εκμέκ, Tuflon, κ.α.), πότε σαν συνεργάτης σε δουλειές άλλων καλλιτεχνών, εκφράζει τον ψυχικό του κόσμο με τη δεύτερη προσωπική δημιουργία του “Voyager”, με την τρομπέτα πάντα στο χέρι σε όλο το ταξίδι στον χωροχρόνο. Αυτήν την τρομπέτα, που όταν τον ακούς να παίζει, είσαι σίγουρος ότι την κρατούσε από τη στιγμή που γεννήθηκε.

Καλεσμένος μου στις 7 Δεκεμβρίου ’15 στο στούντιο του Entropia Radio και στην εκπομπή “Αναχωρήσεις“, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ολόκληρος ο δίσκος “Voyager“, λίγο πριν την παρουσίαση του ζωντανά στη σκηνή. Hχοχρώματα, που με βάση την jazz απλώνονται και σε άλλα ακούσματα, μπλέκουν όμορφα και δημιουργούν έναν μουσικό πίνακα, που όπως κάθε αυθεντικό έργο τέχνης, έχει την δική του ξεχωριστή ανένταχτη προσωπικότητα. Εξυπηρετεί μόνο έναν ενταγμένο σκοπό. Την ψυχική έκφραση και το μοίρασμά της, την επικοινωνία της, με τον κόσμο που την αντιλαμβάνεται, την αγαπά και την αναζητά.

Ο Γιώργος Αβραμίδης έχει δείξει τόσο με τον πρώτο του δίσκο “Protocol“, όσο και τώρα με τον δεύτερο “Voyager“, ότι όχι μόνο “ταξιδεύει” ο ίδιος σε υπέροχους δρόμους δημιουργώντας, αλλά μας δίνει την ευκαιρία να παρασυρθούμε κι εμείς σε αυτές τις διαδρομές, προσφέροντάς μας το καλύτερο όχημα: τη μουσική του.

Ο ιδιαίτερης αισθητικής αυτός δίσκος, δεν σταματά στη μουσική, αλλά επεκτείνεται και στην εικαστική αισθητική του όπου την επιμελήθηκε όπως ακριβώς του αρμόζει ο Αχιλλέας Μεσάικος, καθώς ακόμα και το εικαστικό του κομμάτι είναι όπως ακριβώς και το μουσικό, είναι ταξίδι βασισμένο στο ταλέντο και στην ομορφιά του συναισθήματος.

Ο “Voyager” στο σύνολο του, είναι ένα ταξίδι φτιαγμένο από την ψυχή του Γιώργου Αβραμίδη, με βοηθούς άξιους συνεργάτες του, φίλους και μουσικούς, και συνεπιβάτες όλους εμάς.

Τον ευχαριστώ για τη συμμετοχή του στην εκπομπή αλλά και για τη συνολική προσφορά του στη μουσική.

Στο παρακάτω βίντεο, μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συνέντευξη

Αγγελική Σαββά – “Αναχωρήσεις”

Το άρθρο “Voyager” του Γιώργου Αβραμίδη – Η μουσική του όχημα, στο ταξίδι του νου εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

Ομαδική Έκθεση του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Αποφοίτων Σχολών Καλών Τεχνών

SEX S.O.A.P (Specific Object Access Protocol)

Για τη νέα χρονιά ανοίγουμε με μουσικές εκδηλώσεις. Τη Πέμπτη 7 Ιανουαρίου στις 20:00 Ο μουσικός και sound artist Λάζαρος Αποκατανίδης εμπνέεται από το περιβάλλον της έκθεσης, από την πρώτη ανάγνωση των αισθητικών ερεθισμάτων που δέχεται από το χώρο. Η «Τράπεζα» που δημιουργήθηκε για να φέρει τα έργα των καλλιτεχνών, επιμήκης, σχεδόν εργαστηριακή, διασπά την αυστηρότητά της με τις αργές εναλλαγές των χρωμάτων του ήπιου φωτός το οποίο διατρέχει ενοποιητικά τα έργα. Οι ήχοι φυσικού περιβάλλοντος της εγκατάστασης video που προβάλλεται στον τοίχο, αντιθετικοί και αυτοί με την αυστηρότητα της επιφάνειας της Τράπεζας, ενισχύουν την ambient ατμόσφαιρα του φωτός. Ο μουσικός θα δημιουργήσει ένα ανάλογο ηχητικό περιβάλλον, συλλέγοντας επί τόπου ήχους που παράγουν κάποια έργα, τους οποίους θα επεξεργαστεί ηλεκτρονικά και θα εξελίξει σε συνδυασμό με τον ήχο της κιθάρας. Με τη σύνθεσή του θα επιδιώξει να αποδώσει ηχητικά τον τρόπο που το φως επενεργεί αισθητικά στον εκθεσιακό χώρο.

Τη επόμενη Παρασκευή 15 Ιανουαρίου στις 19:00 σε συνεργασία με τον entropia radio, www.entropiaradio.gr θα παρουσιάσουμε δυο μουσικα ντουέτα, ένα με παραδοσιακή μουσική της Μικράς Ασίας, με τους Δημήτρη Βασιλειάδη – Κανονάκι (Λωξάνδρα, Selanik3), και Κώστα Παπαγιαννίδη – Ούτι (Selanik3).

Το δεύτερο με σύγχρονη μουσική με τους Εύα Ντούρου – Θέρεμιν (Johhny Carbonaras, Super Stereo), και Θανάση Dzingovic – ηλεκτρική κιθάρα, (B Movies, Super Stereo, Tuflon, Γ.Χαρούλης, Global live). Για την εκδήλωση αυτή χορηγός μουσικής υποστήριξης είναι ο ραδιοσταθμός Entropia Radio, www.entropiaradio.gr, κι ευχαριστούμε την υπεύθυνη του Αγγελική Σαββά.

Στην έκθεση Ο Σύλλογος Εικαστικών Καλλιτεχνών Αποφοίτων Σχολών Καλών Τεχνών παρουσιάζει τη νέα του έκθεση με θέμα SEX S.O.A.P. (Specific Object Access Protocol).

23 καλλιτέχνες δημιουργούν καλλιτεχνικά Αντικείμενα αναζητώντας διαύλους πρόσβασης στην συγκεχυμένη διάσταση του Σεξ και των αισθήσεων καθώς αντανακλώνται στον παραμορφωτικό καθρέφτη της εποχής μας. Με ποικίλες αισθητικές προσεγγίσεις και διάφορα εκφραστικά μέσα οι καλλιτέχνες επιχειρούν να σχολιάσουν και να προκαλέσουν τη μουδιασμένη και χειραγωγημένη ζωτική ορμή, δημιουργώντας μικρά καλλιτεχνικά έργα ως ψηφίδες συλλογικότητας, ενώ στην ομαδική εγκατάσταση μιας ιδιότυπης Τράπεζας καταθέτουν αισθητικά και συναισθηματικά εξειδικευμένα αντικείμενα πρόσβασης στο ερωτικό Πρωτόκολλο.

Τα έργα που παρουσιάζονται είναι μικρής κλίμακας και διαφορετικές τεχνικής ενώ πωλούνται σε προσιτές τιμές, με στόχο την προβολή και την προώθηση αυθεντικών και μοναδικών καλλιτεχνικών έργων στο κοινό της Θεσσαλονίκης αλλά και ευρύτερα. Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Ζέφη Αθανασοπούλου – Μυρτώ Βουνάτσου – Λούσυ Γαβριηλίδου – Σύνθια Γεροθανασίου – Τάτη Δουβάνα – Ιωάννα Καζάκη – Πέπη Καραγιαννάκη – Θοδωρής Λάλος – Γιώργος Λεπίδας – Ευαγγελία Μοβσεσιάν – Ειρήνη Μπάκα – Δημήτρης Μπελογιάννης – Χρήστος Παπανικολάου-Μαρία Παπατζέλου – Ζωγραφιά Ποπώλη – Αγγελική Τριαντοπούλου – Ζωή Τσιλβελή – Ράνια Φραγκουλίδου – Βίκυ Μπουκόνη – Χρήστος Μυλωνάς – Στέλιος Ντεξής- Κατερίνα Ξυπολύτου -Στέλλα Παπαδοπούλου Μέρος των εσόδων θα διατεθεί για την οικονομική ενίσχυση των προσφύγων στην Ειδομένη. Επιμέλεια Έκθεσης: Στέλιος Ντεξής, Σύνθια Γεροθανασίου, Μυρτώ Βουνάτσου.

VLASSIS ART GALLERY

ΒΕΡΟΙΑΣ 6 ΑΝΩ ΛΑΔΑΔΙΚΑ

• 6972 282438,  ✉ vlassisart@yahoo.com

ΔΙΑΡΚΕΙΑ:    14 / 12 / 2015 – 15 / 01 / 2016

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ:

http://vlassisartgallery.blogspot.gr/

https://www.facebook.com/VlassisArtGallery

vlassisart@yahoo.com

Το άρθρο SEX S.O.A.P – Ομαδική Έκθεση του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Αποφοίτων Σχολών Καλών Τεχνών – Μουσικές εκδηλώσεις 7 & 15 Ιανουαρίου εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.

ΕΒΛΕΠΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΑΛΛΑ δεν μπορούσα ν’ ακούσω τη βροχή. Εφόσον οι σταγόνες της βροχής που πέφτουν κάνουν θόρυβο, σκέφτηκα πως οι ακτίνες του ήλιου θα κάνουν θόρυβο πέφτοντας στη γη. Ρώτησα τον Έντι. Παραξενεμένος γιατί έγνεψε πως όχι. Ο ήλιος ευτυχώς είναι μια αθόρυβη ευλογία, και καμιά φορά παρηγοριέμαι που μπορώ τουλάχιστον να βλέπω τα χρώματα και να διακρίνω το φως απ’ το σκοτάδι.

Περίμενα τον Έντι έξω από το κατάστημα ώρα πολλή. Βγήκε χαρούμενος, και μου είπε ότι το βράδυ θα έφερναν στο σπίτι εκείνο που αγόρασε. Τον ρώτησα τι ήταν και μου είπε ότι δεν ήξερε τη λέξη στη γλώσσα των χεριών, αλλά επιστρέφοντας στο σπίτι θα περνούσαμε από τον αιδεσιμότατο Χάλλεϋ για να τον ρωτήσει.

Ο αιδεσιμότατος Χάλλεϋ μας υποδέχτηκε χαρούμενος. Με ρώτησε πως ήταν η υγεία μου και αν μου άρεσαν τα βιβλία που μου είχε δανείσει. Του είπα πως ακόμα δεν είχα τελειώσει το μυθιστόρημα του Χώθορν, αλλά μου φαινόταν καλό. Όσο για τον Κούπερ, αν ήμουν Ινδιάνος δεν θα μου άρεσε καθόλου να με παριστάνουν σαν έναν ηλίθιο. Ύστερα ο αιδεσιμότατος, αφού μίλησε λίγο με τον Έντι, μου είπε ότι αυτό που θα έφερναν το βράδυ στο σπίτι λέγεται “ραδιόφωνο” (μου έγραψε τη λέξη σε ένα χαρτί), κι ότι είναι ένα κουτί που από μέσα βγαίνουν φωνές. Ρώτησα αν αυτά που λένε οι φωνές τ’ ακούς μόνο ή μπορείς κιόλας να τα διαβάσεις, αν δηλαδή μέσα από το ραδιόφωνο βγαίνει εκεινη η μακριά κορδέλα με το γραμμένο μήνυμα, όπως στον τηλέγραφο. Μου είπε όχι.

Έμεινα στο δωμάτιό μου μέχρι αργά το βράδυ. Είχε πέσει το σκοτάδι, όταν ο Έντι ακούμπησε το χέρι στον ώμο μου και μου είπε πως έφεραν το κουτί. Ήθελε να μου το δείξει. Τον ακολούθησα. Στο καθιστικό ήταν όλοι μαζεμένοι γύρω του. Ένα μεγάλο κουτί, με γυαλιστερό ξύλο, ορθογώνιο. Στο κέντρο κάτι άσπρα κουμπιά, έμοιαζαν με δόντια. Δεξιά κι αριστερά από ένα επίσης άσπρο στρογγυλό κουμπί – σαν μάτια. Κάτω-κάτω, ένα μεταλλικό ταμπελάκι έγραφε ORION. Η Έλεν κουνούσε το κεφάλι ρυθμικά, ο Έντι μου εξήγησε ότι εκείνη τη στιγμή ακουγόταν ένα τραγούδι.

Κυριακή, 20 Μαρτίου

Το καινούριο πρόσωπο που μπήκε στο σπίτι μας, εδώ και μια βδομάδα, έχει εγκατασταθεί για τα καλά μέσα στο καθιστικό. Τα παιδιά άλλαξαν τη θέση των επίπλων, αραδιάζοντας γύρω του τις καρέκλες και την πολυθρόνα της μητέρας τους. Η δική μου έμεινε στην παλιά της θέση.

Δευτέρα, 21 Μαρτίου

Ο Έντι και η Έλεν έχουν βγει από νωρίς και η Τζέην πήγε στη μητέρα της, αφού βεβαιώθηκε ότι δεν θα με πείραζε να μείνω για λίγο μόνος. “Θα διαβάσω”, της είπα, “κι άλλωστε δεν θα είμαι μόνος, θα έχω το ραδιόφωνο για συντροφιά”. Μου είπε εκνευρισμένη (οι κινήσεις των χεριών της ήταν πιο έντονες απ’ ότι συνήθως) ότι έβρισκε το αστείο μου κακόγουστο. Φεύγοντας τράβηξε πίσω της την πόρτα με δύναμη. Άλλος ένας λόγος να χαίρομαι που δεν ακούω. Πήγα στο καθιστικό. Το πρόσωπο απέναντι με κοίταζε. Τα άσπρα κουμπιά σχημάτιζαν ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Μου ήταν απρόσιτο, ό,τι έβγαινε από εκείνο το τρομερό στόμα θα ήταν πάντα για μένα ένα επτασφράγιστο μυστικό. Το πλησίασα με την ακλόνητη βεβαιότητα πως κι εγώ ημουν απλόσβλητος απ’ αυτό. Το ξύλο ήταν λείο, καλογυαλισμένο. Σκούρο καφέ, με ζεστές κοκκινωπές αποχρώσεις. Τα μπρούτζινα γράμματα O,R,I,O,N γυάλιζαν κι εκείνα με μια υποκίτρινη λάμψη. Έβαλα το δάχτυλό μου πάνω στο πρώτο-πρώτο δόντι, το πάτησα, όπως είχα δει τον Έντι να κάνει. Το πρόσωπο φωτίστηκε, τα μάτια του ζωντάνεψαν. Κοίταξα τους αριθμούς πίσω από την κόκκινη βελόνα. Θυμήθηκα την Έλεν κι άρχισα να κουνώ το κεφάλι μου ρυθμικά, πάνω κάτω, δεξιά αριστερά, ώσπου νομίζω ότι ζαλίστικα. Ύστερα έμεινα λίγο να το κοιτάζω. Ήταν ανέκφραστο, φωτεινό μα ανέκφραστο. Δύστυχο πρόσωπο! Εγώ να μη μιλώ, να μην ακούω, μα να μπορώ τουλάχιστον να διαβάζω τις εκφράσεις. Κι εσύ, να μη μιλάς, να μην ακούς και να μη μπορείς να αλλάζεις έκφραση σ’ αυτά τα άσπρα, ακίνητα μάτια σου. Ένιωσα μια συμπόνια να με γεμίζει. Έβαλα τις παλάμες μου πάνω στο λείο, καλογυαλισμένο ξύλο. Ήταν ζεστό, σαν το δέρμα ενός αληθινού προσώπου. Κι έστελνε μικρές κανονικές δονήσεις στις άκρες των δαχτύλων μου, σαν μια μικρή καρδιά να βρισκόταν κάτω από τις ανοιχτές παλάμες μου. Σαν να μου έστελνε πίσω το χάδι που του έδινα.

Τρίτη, 22 Μαρτίου

Σήμερα είπα στον Έντι να βάλει την πολυθρόνα μου κοντά στο “ραδιόφωνο”, έτσι ώστε όταν μιλά να μπορώ να αγγίζω το πρόσωπό του.

Τζούλιαν Σκοτ “Μπετόβεν”

Αγγελική Σαββά – Αναχωρήσεις

Το άρθρο Ένα καινούριο πρόσωπο – του Τζούλιαν Σκοτ “Μπετόβεν” εμφανίστηκε πρώτα στο Entropia Radio.