Έχει περάσει πολύς καιρός που έχω να βγω στον έξω κόσμο. Δεν θυμάμαι πώς τον άφησα. Δεν θέλω να θυμάμαι. Θέλω μόνο τώρα που θα ξαναβγώ, να τον βρω ακριβώς όπως πριν. Όπως πριν το συμβάν. Θέλω να βγω έξω και να δω κόσμο να παίρνει κάθε πρωί το λεωφορείο 126. Να έχει υπολογίσει ότι θα φτάσει στο γραφείο έγκαιρα. Να μην του βάλει τις φωνές ο προϊστάμενος. Θέλω να δω κόσμο να βγαίνει για τσιγάρο στο φωταγωγό. Κόσμο που συμμορφώνεται στους δεκάλογους και ακολουθεί επιταγές.

Δέκα βιβλία που πρέπει να έχεις διαβάσει.

Επιταγές υγιεινής ζωής.

Δέκα τρόποι να την κάνετε δική σας.

Επιταγές αρμονικής κοινωνικής συμβίωσης.

Δέκα τρόποι να χωρίσετε χωρίς εντάσεις.

Επιταγές του κράτους προς τους πολίτες.

Δέκα μέρη που πρέπει να έχεις δει πριν πεθάνεις.

Επιταγές συμπεριφοράς στο φίλο, στη μάνα, στους ιερωμένους, στους προϊσταμένους, στους ζωντανούς, στους πεθαμένους.

Θέλω να δω τον κόσμο να διασκεδάζει τις Παρασκευές που είναι η καλύτερη μέρα να πιεις ένα ποτό, η καλύτερη μέρα να πας θέατρο, η καλύτερη μέρα να πας στα μπουζούκια, η καλύτερη μέρα να κλείσεις τραπέζι σε εστιατόριο με τη γυναίκα σου, η καλύτερη μέρα να φωνάξεις τη γκόμενα σπίτι, να της μαγειρέψεις, να δείτε καμιά ταινία, να κάνετε σεξ.

Θέλω να δω κόσμο να πηγαίνει για ψώνια το μεσημέρι του Σαββάτου και μετά ο άντρας να πηγαίνει για καφέ στην πλατεία κι η γυναίκα σπίτι να μαγειρέψει. Θέλω να δω κόσμο να πηγαίνει για προσευχή την Κυριακή για να μας έχει ο θεός γερούς, για να είμαστε εμείς καλά, για να δίνουμε και κανένα ευρώ στο δίσκο για το φιλόπτωχο ταμείο του ναού και για να χαιρετιόμαστε μετά τη λειτουργία με τους άλλους ευσεβείς πιστούς που είναι τυλιγμένοι σε γυαλιστερά μπουφάν, που φοράνε επώνυμα μαύρα γυαλιά και επιστρέφουν σπίτι πάντα βιαστικοί με το 16βάλβιδο αυτοκίνητο που τους αγόρασε στο γάμο ο πεθερός τους.

Θέλω να δω τον κόσμο να βρίσκει ξανά το χαμόγελό του, την αισιοδοξία του, την πίστη ότι όλα θα πάνε καλά. Θέλω να δω τον κόσμο να είναι αυτάρκης. Να είναι ικανοποιημένος με τη ζωή που κάνει. Να είναι ευτυχισμένος που είναι ο εαυτός του. Να κοιτιέται στον καθρέφτη και να φτύνεται κομπάζοντας πως μια χαρά τα έχει καταφέρει ως εδώ.

Θέλω να δω τον κόσμο να επιστρέφει στην ομαλότητα και να τον φτύσω κι εγώ.

Cauche Mar